Η καρδιά της Ευρώπης χτυπά… αγροτικά. Η πρόσφατη υπογραφή της συμφωνίας Mercosur αποτέλεσε τη θρυαλλίδα που πυροδότησε μια γενικευμένη αντίδραση στον αγροκτηνοτροφικό κόσμο αμφισβητώντας το μοντέλο των Βρυξελλών για τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα, σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές για την ιστορία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ).
Οι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα παράδοξο «διπλό μέτωπο»: από τη μία, τις αυστηρές περιβαλλοντικές απαιτήσεις του «Green Deal» που αυξάνουν το κόστος παραγωγής και, από την άλλη, την απειλή εισαγωγής φθηνών προϊόντων από τη Λατινική Αμερική, τα οποία δεν πληρούν τα ίδια πρότυπα ποιότητας και βιωσιμότητας.
Αναβρασμός στον αγροκτηνοτροφικό κόσμο
Αλλιώς ξεκίνησε, αλλιώς εξελίσσεται
Παρά τις διαβεβαιώσεις της Κομισιόν ότι η γεωργία παραμένει στρατηγική προτεραιότητα, οι ευρωπαϊκές οργανώσεις των αγροτών και των αγροτικών συνεταιρισμών, κάνουν λόγο για «λογιστικά τεχνάσματα», έλλειψη εγγυήσεων, περαιτέρω αποδυνάμωση της ΚΑΠ ως κοινής πολιτικής, ενώ εκφράζουν φόβους για περαιτέρω μείωση του αγροτικού εισοδήματος.
Η Κοινή Αγροτική Πολιτική αποτελεί έναν από τους πιο σύνθετους πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ξεκίνησε πριν πολλές δεκαετίες με στόχο την εξασφάλιση τροφής για μια μεταπολεμική Ευρώπη και σήμερα έχει εξελιχθεί σε έναν μηχανισμό που προσπαθεί να ισορροπήσει την οικονομία, την προστασία του περιβάλλοντος και την κοινωνική συνοχή της υπαίθρου.
Περιλαμβάνει τις επιδοτήσεις που δίνονται στους αγρότες ανά στρέμμα ή ανά ζώο για τη στήριξη του εισοδήματός τους με σκοπό τη σταθεροποίηση των εισοδημάτων, τη στήριξη των αγροτικών κοινοτήτων και τη διασφάλιση της προμήθειας τροφίμων στην Ευρώπη.
Η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) αποτελεί τον «αιμοδότη» της ελληνικής υπαίθρου. Ένα εργαλείο επιβίωσης και εκσυγχρονισμού του πρωτογενούς τομέα, ο οποίος συνεισφέρει σημαντικά στο ΑΕΠ της χώρας.
Μπροστά στις προτεινόμενες αλλαγές της Κομισιόν για τον τρόπο κατανομής των αγροτικών επιδοτήσεων, εκφράζονται ανοιχτά έντονες επιφυλάξεις. Οι παραγωγοί, ιδίως οι μικρομεσαίοι, βλέπουν τα σχέδια αυτά με δισταγμό, υπογραμμίζοντας ότι σε περιόδους κρίσης είτε από ακραία καιρικά φαινόμενα είτε από αυξήσεις κόστους—λιπασμάτων, ενέργειας, μεταφορών—η προστασία και η στήριξη από την ΚΑΠ μπορεί να είναι σωτήριες.
Η αναδιάρθρωση του αγροτικού προϋπολογισμού της ΕΕ δυσκολεύει τις άμεσες συγκρίσεις με την περίοδο 2021-2027. Όμως, σύμφωνα με ανάλυση του Άλαν Μάθιους, ομότιμου καθηγητή αγροτικής πολιτικής στο Trinity College Δουβλίνου, δείχνει ότι το νέο σχέδιο ισοδυναμεί με μείωση 15%.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του in.gr πατώντας ΕΔΩ
