Αν τελικά ο Σαμαράς κάνει κόμμα και μετά τις εκλογές είναι αναγκαία η στήριξή του για τον σχηματισμό Κυβέρνησης, τι θα λένε για τον Μεσσήνιο όλοι όσοι σήμερα τον βρίζουν;
Με τις εναλλακτικές, επομένως, να λιγοστεύουν οι επικοινωνιολόγοι του Μεγάρου άρχισαν τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, επιστρατεύοντας πότε τον ηλικιακό ρατσισμό («είναι πολύ μεγάλος, πια, ο Αντώνης»), πότε το βαρύ οικογενειακό πένθος («η τραγική απώλεια της κόρης του Λένας έχει καταβάλει τον Αντώνη») και κυρίως τη λιωμένη καραμέλα τού «θα γίνει προδότης για δεύτερη φορά ο Αντώνης».
Δύο είναι οι κύριοι διεκδικητές της Προεδρίας.
Ο Κωστής Στεφανόπουλος εκφραστής της Λαϊκής Δεξιάς και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εκφραστής των ρεβανσιστών κατά του ΠΑΣΟΚ.
Ανάμεσα στις δύο ομάδες οι Προεδρικοί ή Αβερωφικοί περιμένουν την απόφαση του Προέδρου τους.
Τελικά ο Αβέρωφ αποφασίζει να παραιτηθεί και να στηρίξει τον Στεφανόπουλο, ενημερώνοντάς τον σχετικά και δίδοντάς του το πράσινο φως να ετοιμασθεί για την διαδοχή.
Την επόμενη ημέρα οι δύο αγαπημένοι νέοι βουλευτές του Αβέρωφ, Σαμαράς και Κακλαμάνης, περνούν την πόρτα του γραφείου του Κωστή. Τους υποδέχομαι και ενημερώνω τον Πρόεδρο για την άφιξή τους.
Τους δέχεται αμέσως και η συνάντηση ήταν σύντομη.
Αργότερα μάθαμε από τον Κωστή ότι συζήτησαν την αντιπολιτευτική γραμμή της Νέας Δημοκρατίας αν εξελέγετο Πρόεδρος της ο Κωστής και διαφώνησαν.
Από εκείνη την στιγμή ο Σαμαράς γίνεται ο οπλαρχηγός των Αβερωφικών και παρατάσσει το Αβερωφικό στράτευμα δίπλα στους Μητσοτατικούς, πείθει τον Αβέρωφ και του αλλάζει γνώμη και έτσι με την στήριξη του Αντώνη ο Κώστας Μητσοτάκης γίνεται Πρόεδρος.
Αν δεν είχε παρέμβει, Πρόεδρος θα ήταν ο Κωστής. Το ίδιο έγινε και το 1985, πάλι ο Σαμαράς στήριξε και έκανε Πρόεδρο τον οικειοθελώς παραιτηθέντα και αυτοπροταθέντα για Πρόεδρο Κώστα Μητσοτάκη.Το 2015 ο σημερινός Πρωθυπουργός εξελέγη Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας με την ενεργό και μάχιμη στήριξη του Αντώνη.
Χωρίς την στήριξη του Πρόεδρος θα ήταν ο Μεϊμαράκης. Ότι έχει καταφέρει η οικογένεια Μητσοτάκη από το 1984 και μετά στην πολιτική το οφείλει στον Σαμαρά.
Τον τρεις φορές ευεργέτη τους τον αποκαλούν διάφοροι προδότη και αχάριστο. Δεν βρέθηκα ποτέ με τον κ. Σαμαρά στο ίδιο ιδεολογικό ρεύμα, όσο ήμουν στη Νέα Δημοκρατία. Ακόμη και σήμερα δεν γνωρίζω που είναι τα γραφεία του, που είναι το σπίτι του. Όμως έχω μάθει να υπηρετώ την αλήθεια και να μην δέχομαι την παραχάραξη της ιστορίας, γι΄αυτό και τοποθετούμαι.
Υ.Γ.: Αν τελικά ο Σαμαράς κάνει κόμμα και μετά τις εκλογές είναι αναγκαία η στήριξή του για το σχηματισμό Κυβέρνησης όλοι όσοι τον βρίζετε τι θα λέτε;».
πηγή: www.iapopsi.gr
