Του Θόδωρου Γαλανόπουλου
Ποιος να μας το έλεγε πριν λίγο καιρό ότι θα χανότανε σχεδόν οριστικά η ελπίδα για κάτι καλό , για το αύριο , από την πατρίδα μας ! Και εμείς οι μεγάλοι τουλάχιστον ζήσαμε και καλές στιγμές , μας κρατάνε και οι αναμνήσεις μας και αποδεχόμαστε ως ένα σημείο αυτήν την παρακμή που μας επέβαλαν να ζήσουμε..
Αλλά στον νέο; Τι να του πεις ; Να μην ελπίζει στη ζωή του ; Ότι έρχονται χειρότερες μέρες ; Ότι η χώρα είναι πουλημένη και για 100 χρόνια θα χρωστάει ; Ότι κανένας από αυτούς που ψεύδονται από τα μπαλκόνια της πολιτικής δεν έχει μια ολοκληρωμένη πρόταση για να βγούμε από την λάσπη που μας πέταξαν ;
Το κατάλαβαν αυτό οι νέοι μας και πήραν των οματιων τους στο εξωτερικό και πάρα το ότι δεν τους αρέσει ούτε η συννεφιά ούτε η μουντάδα του καιρού , συνεχίζουν να ζουν εκεί, γιατί εκεί έχουν κάτι να ελπίζουν ..! Εδώ τι να τους πούμε ; Βγάλτε τα μάτια σας στο διάβασμα να πάτε σε ένα πανεπιστήμιο , να ξεβρακωθούν και οι γονείς σας από τα έξοδα και μετα να μην έχει καμία αξία αυτό το πτυχίο που αγωνιστήκατε να πετύχετε ; Μια επανάσταση , ένας γενικός ξεσηκωμός θα ήταν η μόνη απάντηση . Αλλά ποιος να την ξεκινήσει , που η ματιά όλων μας δεν είναι γύρω μας να βλέπουμε τι συμβαίνει, αλλά μέσα σε μια οθόνη που απασχολεί τη σκέψη , την ψυχή την άποψή και το φιλότιμο του καθενός … Όμως ακόμα και σήμερα τα παραδείγματα της αντίστασης στην υποδούλωση και την αποχαύνωση είναι γύρω μας !
Υπάρχει ο γυμνοσάλιαγκας αλλά υπάρχει και ο αητός !Υπάρχουν οι Έλληνες πολιτικοί γλυφτες αλλά υπάρχει και το Ιράν που αντιστάθηκε και αντιστέκεται ακόμα ! Και η ιστορία μας δεν μας επιτρέπει να μας αλυσοδένουν οι γυμνοσάλιαγκες ..Ετσι νομίζω…
