Ένα στα τρία σπίτια άδειο - Γιατί δεν βρίσκουμε ακίνητα

Στην Αττική, όπου η ζήτηση είναι εντονότερη, καταγράφεται το χαμηλότερο ποσοστό κενών κατοικιών στη χώρα σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση του ΙΟΒΕ

Μία στις τρεις κατοικίες στην Ελλάδα είναι κενή. Για όποιον αναζητά σπίτι και μετρά πόσο από τον μισθό του θα απορροφήσει το ενοίκιο, ο αριθμός ακούγεται σχεδόν παράδοξος. Αν υπάρχουν τόσα άδεια σπίτια, γιατί η αναζήτηση προσιτής στέγης παραμένει τόσο δύσκολη;

Μια κρίσιμη απάντηση δίνει το ΙΟΒΕ. Τα σπίτια που μένουν κενά δεν βρίσκονται απαραίτητα εκεί όπου λείπουν. Στην Αττική, όπου η ζήτηση είναι εντονότερη, το ποσοστό κενών κατοικιών είναι το χαμηλότερο στη χώρα. Αντίθετα, μεγάλο μέρος του αδρανούς αποθέματος αφορά εξοχικές και δευτερεύουσες κατοικίες στην περιφέρεια.

Η διεύθυνση κάνει τη διαφορά

Ένα άδειο σπίτι σε μια περιοχή με περιορισμένη ζήτηση προσμετράται στο εθνικό απόθεμα κενών κατοικιών. Δεν μπορεί, όμως, να καλύψει την ανάγκη ενός εργαζομένου που αναζητά κατοικία κοντά στη δουλειά του στην Αθήνα.

Όπως παρατηρεί το ΙΟΒΕ, το αδρανές απόθεμα βρίσκεται συχνά εκεί όπου η ανάγκη είναι μικρότερη. Την ίδια στιγμή, η συγκέντρωση της οικονομικής δραστηριότητας στην Αττική συγκεντρώνει εκεί και τη ζήτηση. Η μείωση του μέσου μεγέθους των νοικοκυριών προσθέτει ακόμη μία απαίτηση για την αγορά κατοικίας. Περισσότερες μικρότερες κατοικίες.

Επομένως, ο συνολικός αριθμός των κενών σπιτιών δεν αποτυπώνει από μόνος του πόσα μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των υποψήφιων ενοικιαστών. Στην πίεση που δέχεται η προσφορά προστίθενται και άλλοι παράγοντες. Το ΙΟΒΕ αναφέρεται στις κατοικίες που διατίθενται για βραχυχρόνια μίσθωση, αλλά και σε εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα που, ως κληρονομιά των «κόκκινων» δανείων, παραμένουν σε καθεστώς ρύθμισης ή πλειστηριασμού.Οι κατηγορίες αυτές δεν ταυτίζονται με τις κενές κατοικίες. Συνθέτουν, όμως, μια αγορά στην οποία σημαντικό μέρος του αποθέματος δεν είναι άμεσα διαθέσιμο για να στεγάσει νοικοκυριά.

Παράλληλα, η κατασκευαστική δραστηριότητα ανακάμπτει από τη βαθιά πτώση της περιόδου της κρίσης, χωρίς οι επενδύσεις σε κατοικίες ως ποσοστό του ΑΕΠ να έχουν φτάσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το αυξημένο κόστος υλικών, ενέργειας και χρηματοδότησης δυσκολεύει την προσθήκη νέων σπιτιών και επιβαρύνει το τελικό κόστος τους.

Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του ot.gr.