Ισχυρό επιστημονικό δυναμικό, καλές ακαδημαϊκές επιδόσεις και δραστήριο οικοσύστημα νεοφυών επιχειρήσεων εντοπίζονται στην Ελλάδα, χαρακτηριστικά τα οποία όμως δεν φτάνουν στην αγορά και κατ’ επέκτασιν στην οικονομία. Νέα μελέτη της διαΝΕΟσις αποτυπώνει τοι παράδοξο του ελληνικού συστήματος έρευνας και καινοτομίας, όπου φαίνονται αφενός τα θετικά αποτελέσματα των μεταρρυθμίσεων των τελευταίων ετών, αφετέρου τα διαχρονικά προβλήματα της χαμηλής διάχυσης της καινοτομίας στις επιχειρήσεις, της αναντιστοιχίας δεξιοτήτων στην αγορά εργασίας, της περιορισμένης έως ανύπαρκτης συνεργασίας πανεπιστημίων με την αγορά και της χαμηλής ζήτησης για καινοτομία από το Δημόσιο. Ρίζα του προβλήματος είναι η έλλειψη ολοκληρωμένης στρατηγικής, με αποτέλεσμα οι επιμέρους πρωτοβουλίες και τα μέτρα να μην αποδίδουν σε ικανοποιητικό βαθμό.
Μολονότι οι δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη αυξήθηκαν –αγγίζοντας τα 3,66 δισ. ευρώ το 2024– το μεγάλο στοίχημα παραμένει η μετάβαση από τη γνώση στην αγορά. Η Ελλάδα υστερεί στις αιτήσεις για διπλώματα ευρεσιτεχνίας, καταγράφοντας μόλις 10,3 αιτήσεις ανά εκατομμύριο κατοίκους στο ευρωπαϊκό γραφείο ευρεσιτεχνιών, ενώ ο μέσος όρος της Ε.Ε. ανέρχεται στις 152,2.
Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη ανθρώπων με προσόντα. Οι πτυχιούχοι είναι πολλοί, ωστόσο δεν αξιοποιούνται ανάλογα με τις δεξιότητές τους. Ειδικότερα, 36,6% των νέων αποφοίτων ηλικίας μεταξύ 25 και 34 ετών εργάζονται σε θέσεις κατώτερες σε σχέση με τα προσόντα τους έναντι 23% του κοινοτικού μέσου όρου.
Διαβάστε περισσότερα στο www.moneyreview.gr
