Η στεγαστική κρίση εξελίσσεται πλέον σε ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα στην Ευρώπη. Η συνεχής αύξηση των ενοικίων, η δυσκολία πρόσβασης των νέων σε ιδιόκτητη ή ακόμη και προσιτή κατοικία, η μείωση της αγοραστικής δύναμης και η σταδιακή εγκατάλειψη της περιφέρειας δημιουργούν ένα ιδιαίτερα πιεστικό περιβάλλον για εκατομμύρια νοικοκυριά.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, το πρόβλημα εμφανίζεται ακόμη πιο οξύ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 42,3% των πολιτών διαμένει σε νοικοκυριό που είτε καθυστερεί είτε αδυνατεί να καλύψει εγκαίρως:
- το ενοίκιο,
- τη δόση στεγαστικού δανείου,
- ή λογαριασμούς κοινής ωφέλειας.
Το ποσοστό αυτό είναι υπερτετραπλάσιο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος διαμορφώνεται μόλις στο 9,3%. Είναι χαρακτηριστικό ότι η δεύτερη πιο επιβαρυμένη χώρα, η Βουλγαρία, καταγράφει ποσοστό 18,8%, δηλαδή λιγότερο από το μισό της ελληνικής επίδοσης, ενώ η Κύπρος βρίσκεται αισθητά χαμηλότερα, στο 14,3%.
Την ίδια στιγμή, σχεδόν 7 στους 10 νέους ηλικίας 18 έως 34 ετών εξακολουθούν να διαμένουν με τους γονείς τους, εγκλωβισμένοι ουσιαστικά στο παιδικό τους δωμάτιο, αδυνατώντας να οικοδομήσουν μια αυτόνομη επαγγελματική, κοινωνική και οικογενειακή ζωή.
Το στεγαστικό πρόβλημα στην Ελλάδα δεν αποτελεί πλέον μόνο οικονομικό ζήτημα. Συνδέεται άμεσα με:
- το δημογραφικό,
- τη δημιουργία οικογένειας,
- αλλά και την ίδια την ποιότητα ζωής των νέων ανθρώπων.
Δεν είναι τυχαίο, επομένως, ότι το στεγαστικό βρέθηκε στο επίκεντρο της άτυπης συνεδρίασης του Eurogroup που πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο. Η επιλογή της χώρας αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η κυπριακή κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια εφαρμόζει ένα διαφορετικό και περισσότερο στοχευμένο μοντέλο στεγαστικής πολιτικής, το οποίο επιχειρεί να συνδυάσει:
- την αύξηση της προσφοράς κατοικιών,
- τη δημιουργία προσιτής και κοινωνικής στέγης,
- την αποκέντρωση,
- αλλά και την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος.
Διαβάστε περισσότερα στο www.ethnos.gr πατώντας ΕΔΩ
