Πυργόσπιτα και καστροπολιτείες, αρχαίες πόλεις, λιμναία σπήλαια και παραλίες συνθέτουν έναν τόπο ασυμβίβαστο και γοητευτικό. Στην Πελοπόννησο, η Μάνη της ιστορίας και της πέτρας αποκαλύπτει ένα πρόσωπο αυθεντικό, επιβλητικό και βαθιά συγκινητικό.
Ταμπουρωμένοι στις απότομες πλαγιές του νότιου Ταϋγέτου και διαρκώς ετοιμοπόλεμοι, οι Μανιάτες ανέπτυξαν ένα εξαιρετικά ισχυρό αίσθημα αυτονομίας. Αυτό που αντικρίζει σήμερα ο επισκέπτης είναι μονάχα ό,τι ο τόπος τού επιτρέπει να δει. Κι όμως, αρκεί για να ρουφήξει αχόρταγα εικόνες μιας Ελλάδας αυθεντικής, καθώς σε αυτή τη γωνιά της Πελοποννήσου, στο νοτιότερο άκρο της Ευρώπης, όλα μοιάζουν μοναδικά και μαγικά συνάμα.
Ο λιτός, περίτεχνος και πολεμοχαρής μανιάτικος πύργος
Είναι το αδιαμφισβήτητο έμβλημα της Μάνης, ο άγρυπνος επόπτης του τόπου. Σε ολόκληρη την Ελλάδα, μόνο εδώ μπορεί κανείς να αντικρίσει ένα θέαμα τόσο επιβλητικό: έναν στιβαρό πέτρινο όγκο που υψώνεται σχεδόν βίαια στην κατακόρυφο, ανάμεσα στη γη και στον ουρανό.
Το ύψος κάθε πύργου ήταν ευθέως ανάλογο όχι μόνο της αμυντικής του ισχύος, αλλά και της υπεροχής και της κοινωνικής θέσης του γένους στο οποίο ανήκε. Η κατασκευή του υπαγορευόταν από τη λογική της μάχης: κανένα παράθυρο, ελάχιστα ανοίγματα, πολεμίστρες και πολλά πατώματα, ώστε οι αμυνόμενοι να μάχονται από ψηλά.
διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του www.news247.gr πατώντας ΕΔΩ
