Δευτέρα
19
Οκτώβριος
TOP

Οι Ελληνες startuppers της διασποράς και οι εταιρείες των 200 δισ. δολαρίων

Ηταν μικρός ακόμη όταν το άκουσμα μιας είδησης τον ξάφνιασε, σχεδόν τον σόκαρε. Ο Γιάννης Γαλατσάνος έπαιζε σκάκι στον σκακιστικό σύλλογο Αγίου Νικολάου στην Κρήτη. Το λάτρευε τόσο που πίστευε πως πιθανόν αυτό θα ήταν το μέλλον, αυτή θα ήταν η πορεία του. Ωσπου τελικά, το μακρινό 1997, ο Γκάρι Κασπάροφ, τον οποίο αποκαλεί «μεγαλύτερο σκακιστή όλων εποχών», ηττήθηκε από τον υπερυπολογιστή της ΙΒΜ, Deep Blue. «Μου φάνηκε τότε πολύ εντυπωσιακό: ο καλύτερος σκακιστής όλων των εποχών έχασε από έναν υπερυπολογιστή», εξηγεί στην Καθημερινή. Στην αρχή ένιωσε μια μικρή ματαίωση. Γρήγορα, όμως, σαν να του άνοιξε ένας καινούργιος ορίζοντας. «Σκέφτηκα λοιπόν πως θα είχε μεγαλύτερο νόημα να καταφέρω να εξελίξω τον υπολογιστή ώστε να γίνει πιο έξυπνος από ό,τι είναι. Εάν μας νικάει στο σκάκι, φαντάσου τι άλλο θα μπορούσε να κάνει».

Και πράγματι, σημειώνει ρεπορτάζ της Καθημερινής, από εκείνη τη στιγμή δεν παρεξέκλινε από τον στόχο του. Σήμερα, στα 38 του χρόνια, είναι συνιδρυτής της Diffraqtion, εταιρείας από τη Βοστώνη, τεχνοβλαστού του ΜΙΤ, που φτιάχνει κβαντικές κάμερες για δορυφόρους και τηλεσκόπια. Με τη βοήθεια και μοντέλων ΑΙ, η κβαντική της κάμερα επιτρέπει, για παράδειγμα, σε δορυφόρους που εκτοξεύονται στο Διάστημα να εντοπίσουν, από 500 χιλιόμετρα μακριά, ακόμη και ένα αντικείμενο 30 εκατοστών στη Γη. Αυτές έχουν αξιοποιηθεί από τη NASA και την DARPA, ενώ στην εταιρεία επένδυσε, μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, η Lockheed Martin.

Γεννήθηκε στη Γερμανία, αλλά πολύ μικρός μετακόμισε στον Αγιο Νικόλαο της Κρήτης, όπου έμεινε μέχρι να φύγει στο εξωτερικό για σπουδές στην πληροφορική και στην τεχνητή νοημοσύνη. «Ηθελα να φτιάξω κάτι δικό μου από το μηδέν», τονίζει καθώς διηγείται πώς από τη Novartis, όπου δούλευε στην Ελβετία, μεταπήδησε στον κόσμο της επιχειρηματικότητας. «Εάν έμενα στη Novartis, θα ήμουν πολύ πιο άνετος οικονομικά», λέει, αναφερόμενος και στις προσωπικές θυσίες που χρειάστηκε να κάνει για να δημιουργήσει την εταιρεία, μαζί με τον συνιδρυτή και καθηγητή στο ΜΙΤ Σάικατ Γκούχα.

Δεν ήταν ο μόνος που επέλεξε αυτόν τον δρόμο. Κάποια χιλιόμετρα πιο πέρα, στο Σαν Φρανσίσκο, Ελληνες της διασποράς έχουν ριχτεί στη μάχη της τεχνητής νοημοσύνης χτίζοντας εταιρείες που μέσα σε λίγα χρόνια έχουν φτάσει να αποτιμώνται σε δισεκατομμύρια. «Το 99,9% της ΑΙ χτίζεται στο Σαν Φρανσίσκο. Αρα, όποιος είναι ιδρυτής, απ’ όπου και αν βρίσκεται στον κόσμο, φεύγει κατευθείαν για εκεί, δεν το σκέφτεται δεύτερη φορά», υπογραμμίζει στην «Κ» ο Παναγιώτης Καραμπίνης, διευθύνων σύμβουλος της Endeavor Greece και επικεφαλής της Endeavor για την Ευρώπη, περιγράφοντας την τάση που έχει αρχίσει να δημιουργείται τα τελευταία χρόνια. Ενώ τα προηγούμενα χρόνια υπήρξε μια «αποκέντρωση», με πολλά success stories να καταγράφονται σε διάφορες πόλεις και χώρες, φαίνεται πως η καινοτομία επιστρέφει τελευταία στα παραδοσιακά hubs, εκεί απ’ όπου ξεκίνησε. Σε αυτά ανθούν τα πάντα: οι υποδομές της ΑΙ, το ταλέντο, ενώ εκεί υπάρχει και έντονη επενδυτική δραστηριότητα.

Ποια είναι αυτά; Η Βοστώνη για βιοτεχνολογία, η Σίλικον Βάλεϊ, η Νέα Υόρκη αλλά και το Λονδίνο. «Οι Ελληνες της διασποράς είναι κυρίως παιδιά που έφυγαν και στρέφονται προς τα εκεί για να κυνηγήσουν τα όνειρά τους», προσθέτει ο κ. Καραμπίνης. Η Endeavor επιχειρεί να τους χαρτογραφήσει εντοπίζοντας, σύμφωνα με τις πρώτες καταγραφές, τουλάχιστον 150, ενώ οι εταιρείες που έχουν δημιουργήσει αποτιμώνται σε πάνω από 200 δισ. δολ. (τα ποσά αλλάζουν διαρκώς). Από τους 20 κορυφαίους Ελληνες ιδρυτές της διασποράς, όπως τους έχει κατατάξει ο οργανισμός, η συντριπτική πλειονότητα διατηρεί το στρατηγείο της στις ΗΠΑ, με το Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη να συγκεντρώνουν τα περισσότερα ονόματα. Ακολουθούν η Βοστώνη και το Οστιν, ενώ παρουσία έχουν ιδρυτές και σε ευρωπαϊκές πόλεις, κυρίως το Λονδίνο.

Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του moneyreview.gr.