Παρασκευή
24
Μάιος
TOP

Ώρα μηδέν για το νερό: Πώς η ξηρασία απειλεί και την Πελοπόννησο

Η αλλαγή του κλίματος σε συνδυασμό με ένα απαρχαιωμένο σύστημα υδροδότησης των καλλιεργειών κάνουν πιο επιτακτική την ανάγκη να παρθούν άμεσα μέτρα.

Πριν από λίγες μέρες έξω από τους Γαργαλιάνους στη Μεσσηνία, ένας αγρότης πήγε να οργώσει το λιοστάσι του. Το χώμα ήταν σκασμένο τόπους, τόπους, δείγμα της ξεραΐλας και της απουσίας υγρασίας. Συνηθισμένο στιγμιότυπο. Στους ελαιοπαραγωγικούς νομούς της χώρας οι αγρότες παρακαλούν εδώ και μήνες να βρέξει.

Δεύτερο στιγμιότυπο. Το προηγούμενο καλοκαίρι στον Παλαιοξάρι, ένα χωριό της ορεινής Δωρίδας σε μια περιοχή ύψους 600 μέτρων γεμάτη από πλατάνια και πυκνή βλάστηση η κοινότητα αναγκάστηκε να βάλει περιορισμούς στη χρήση του νερού, καθώς διαπιστώθηκε έλλειψη. Ήταν η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο. Εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς ότι τα χιόνια κατακλύζουν τον Χειμώνα την ευρύτερη περιοχή και λογικά θα έπρεπε οι πηγές να είναι γεμάτες νερό. Οι τελευταίοι χειμώνες όμως ήταν περισσότερο ήπιοι κι αυτό είχε αποτέλεσμα να μην χιονίσει αρκετά και οι πηγές να μην συγκεντρώνουν ικανοποιητικές ποσότητες υδάτων. Αν εκεί λοιπόν υπάρχει πρόβλημα, τι συμβαίνει στα πεδινά ή στα παραθαλάσσια μέρη;

Η απειλή

Τα στοιχεία των επιστημονικών φορέων καταγράφουν ότι η νότια Ευρώπη είναι αντιμέτωπη για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά με έντονα φαινόμενα ξηρασίας, ενώ αντιμετωπίζει σταθερό πρόβλημα ήδη από το 2018. Είναι μια απειλή που δεν φαίνεται να της δίνουμε ιδιαίτερη σημασία. Κι όμως θα έπρεπε.

Από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο είναι η περίοδος που ο καρπός του ελαιόδεντρου βρίσκεται στη διαδικασία μετάβασης από την ανθοφορία στην καρποδεσία. Η σωστή ύδρευση στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα είναι κομβική για την παραγωγή. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ελιές που παράγουν το λάδι δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα να αντιμετωπίσουν τους καύσωνες του καλοκαιριού, αν έχουν ποτιστεί επαρκώς κατά την περίοδο της Άνοιξης.

Αυτό φέτος, ειδικά στην Κρήτη, δεν έχει συμβεί. Τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα για τα δέντρα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή επιτραπέζιας ελιάς, καθώς οι ανάγκες τους σε ύδρευση είναι μεγαλύτερες. Ιδανικά η ελιά χρειάζεται αρκετό νερό την περίοδο της Άνοιξης ώστε να «κρατήσει» υγρασία για τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού, και καλές βροχοπτώσεις από τον Σεπτέμβριο ώστε να αναπληρώσει τις απώλειες και να αποδώσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα την περίοδο της συγκομιδής.

«Αν δεν βρέξει, ας τις ποτίσουν οι παραγωγοί», θα μπορούσε να πει κάποιος. Σωστό, αλλά για να ποτίσεις κάτι με δικά σου μέσα χρειάζεται, πρώτα απ΄όλα να έχεις νερό. Κι εκεί υπάρχει πρόβλημα. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Ξηρασίας που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2024 οι προβλέψεις για την ροή νερού στη νότια Ευρώπη μόνο αισιόδοξες δεν ήταν.

Διαβάστε περισσότερα από το ρεπορτάζ του www.in.gr πατώντας εδώ