ΜΑΝΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ Tag

Γράφει ο Μάνος Λαμπράκης Οι πολιτικές εποχές δεν πεθαίνουν πάντοτε με θόρυβο. Συχνότερα πεθαίνουν μέσα σε μια παράξενη κανονικότητα, όταν εξακολουθούν να διαθέτουν υπουργούς, γραφεία, τηλεοπτικό χρόνο, μηχανισμούς επιρροής και δημοσκοπική παρουσία, αλλά έχουν ήδη απολέσει το ουσιωδέστερο στοιχείο κάθε πολιτικής

Γράφει ο Μάνος Λαμπράκης Την Παρασκευή 7 Αυγούστου συμπληρώνεται ένας χρόνος από τον αδόκητο θάνατο της Λένας Σαμαρά. Ο πρώτος χρόνος μετά την απώλεια ενός παιδιού είναι η σκληρότερη δυνατή επιβεβαίωση της ασυμμετρίας ανάμεσα στον αντικειμενικό χρόνο που συνεχίζει να κυλά

του Μάνου Λαμπράκη* «Την Ιστορία τη γράφουν μόνο οι παρόντες», είπε σήμερα στη λήξη του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και θα νόμιζε βέβαια κανείς πως η Ιστορία είναι κομματικό συνέδριο, με διαπιστεύσεις στην είσοδο, με καρτελάκια στο πέτο

Γράφει ο Μάνος Λαμπράκης Την ημέρα που τα γερμανικά στρατεύματα εισέρχονται στην Αθήνα, η Ιστορία παύει να είναι αφήγηση και ηρωικό υλικό για να σωθεί κάτι από την καταγωγή μας. Γίνεται ήχος στρατιωτικής μπότας, φόβος που δεν έχει ακόμη μάθει τη

του Μάνου Λαμπράκη Η πρώτη εικόνα του χθεσινού επεισοδίου στην Βουλή δεν ήταν ο Αντώνης Σαμαράς που σηκώθηκε να μιλήσει, αλλά μια κυβερνητική παράταξη που δεν θέλησε να εκτεθεί στο ύψος της στιγμής. Η συζήτηση στην Ολομέλεια αφορούσε τέσσερις συμβάσεις με

Γράφει ο Μάνος Λαμπράκης Δεκαέξι χρόνια μετά την ανάληψη της αρχηγίας της Νέας Δημοκρατίας από τον Αντώνη Σαμαρά στις 29 Νοεμβρίου του 2009, το γεγονός εκείνο κατανοείται πια όχι ως ένα ιστορικό στιγμιότυπο, αλλά ως ένα σημείο οντολογικής ανακατάταξης του ίδιου

του Μάνου Λαμπράκη Η έννοια του «νέου κόμματος» έχει υποστεί ριζική αποδόμηση, αφού δεν δηλώνει πλέον την αναγέννηση του πολιτικού σώματος, αλλά τη βαθιά του υπαρξιακή κρίση. Η νεωτερική ελληνική πολιτική σκηνή δεν παράγει πια συλλογικά οράματα, αλλά μορφές προσωποποιημένης επιθυμίας. Το «νέο