«Φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς, ναι φταίνε και οι άλλοι», λέει το γνωστό τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη, που στην πραγματικότητα υποδηλώνει ότι με τη διάχυση της ευθύνης παντού, τελικά δεν αποδίδονται πουθενά ή τουλάχιστον δίκαια οι ευθύνες για μια κατάσταση.Κάτι τέτοιο δυστυχώς συμβαίνει για μια ακόμη φορά τις τελευταίες εβδομάδες, με αφορμή τη νέα ενεργειακή κρίση που εξελίσσεται σε πληθωριστική κρίση, με τη μεν κυβέρνηση να ενοχοποιεί την αγορά και να λαμβάνει προληπτικά μέτρα όπως το πλαφόν στο περιθώριο μεικτού κέρδους, τη δε αγορά να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι υιοθετεί πρακτικές «σερίφη» για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους.
Και οι δύο πλευρές συμφωνούν στο εξής, το οποίο, όμως, μόνο ικανοποίηση και κυρίως αισιοδοξία δεν μπορεί να προκαλεί στον καταναλωτή: ότι οι τιμές βρίσκονται ήδη σε υψηλά επίπεδα –κατά καιρούς άλλωστε εκπρόσωποι των σούπερ μάρκετ και της βιομηχανίας είχαν εκτιμήσει ότι οι τιμές δεν θα πέσουν ποτέ στα προ του 2022 επίπεδα– και εάν συνεχισθεί για αρκετό καιρό ακόμη ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή περαιτέρω ανατιμήσεις είναι σίγουρες.
Διαβάστε περισσότερα στο www.moneyreview.gr, πατώντας εδώ
