Πώς η έξοδος των ΗΠΑ από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας καθιστά το Μουντιάλ ένα πρωτοφανές «πείραμα υγείας» και πόσο κινδυνεύουν οι 48 ομάδες και τα 5 εκατομμύρια επισκεπτών.
Στα τέλη του Απρίλη, ένα κρουαζιερόπλοιο σαλπάρει από την Ουσουάια της Αργεντινής -το νοτιότερο λιμάνι του πλανήτη- με προορισμό την Ανταρκτική. Πλαγκτόν, πιγκουίνοι, κρύα ταξιδιωτικά στιγμιότυπα. Στη διαδρομή, αρρωσταίνουν μερικοί επιβάτες. Πυρετός, αναπνευστικά, αναιμία. Όταν φτάνουν στο Πούντα Αρένας της Χιλής, οι γιατροί κάνουν την κίνηση που λέει το πρωτόκολλο: ειδοποιούν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Διάγνωση: Χανταϊός. Ένας ιός που μέχρι χθες θεωρούσαν ενδημικό αλλού στη Νότια Αμερική, όχι στην Γη του Πυρός. Σε λίγες ώρες, ο ΠΟΥ ενεργοποιεί τους Διεθνείς Υγειονομικούς Κανονισμούς -εργαστηριακή ταυτοποίηση, ιατρική μεταφορά, ειδοποίηση όλων των χωρών που έχουν πρόσβαση στο σύστημα. Εκτός από μία.
Στις 22 Ιανουαρίου του 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποχώρησαν επίσημα από τον ΠΟΥ. Η ειδοποίηση για το κρουαζιερόπλοιο δεν έφτασε ποτέ στη Ουάσιγκτον. Η πληροφορία ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, παρακάμπτοντας τη χώρα που σε λίγες εβδομάδες θα υποδεχόταν πέντε με επτά εκατομμύρια ξένους επισκέπτες -σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ίδιου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ τον Δεκέμβριο- από περισσότερες από διακόσιες χώρες, για το μεγαλύτερο Μουντιάλ της ιστορίας του ποδοσφαίρου.
Το «πείραμα» που δεν είχε σχεδιάσει κανείς
Καλωσορίσατε στο πρώτο μεγάλο μαζικό γεγονός του πλανήτη μετά την αμερικανική αποχώρηση. Καλωσορίσατε σε ένα πείραμα δημόσιας υγείας που κανείς δεν ζήτησε να γίνει. Η FIFA δεν τα είχε σκεφτεί έτσι. Όταν αποφάσιζε το 2018 να μοιραστεί το Μουντιάλ 2026 ανάμεσα σε ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό -48 ομάδες, 16 πόλεις-διοργανώτριες, 6 εβδομάδες αγώνων στην καρδιά του βορειοαμερικανικού καλοκαιριού- η συνταγή φαινόταν τέλεια. Το πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος, στο μεταξύ, αρρώστησε.
Διαβάστε περισσότερα στο www.newmoney.gr, πατώντας εδώ.
