Της Χριστίνας Μανδρώνη
Στόχος της επίθεσης ήταν ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Παλαιοκρασσάς. Ωστόσο, η απόφαση του Δημήτρη Κουφοντίνα να επισπεύσει την ενέργεια και να δράσει μια μέρα νωρίτερα από τον αρχικό σχεδιασμό είχε τραγικές συνέπειες, οδηγώντας σε… «παράπλευρες απώλειες».
Θύμα της επίθεσης έπεσε ο 20χρονος τότε φοιτητής Θάνος Αξαρλιάν, ο οποίος βρέθηκε στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή, εκείνο το καλοκαιρινό μεσημέρι, στην οδό Καραγεώργη Σερβίας, όπου έπεσε νεκρός μέσα σε λίμνη αίματος. Λίγα λεπτά νωρίτερα, η ρουκέτα που εκτοξεύθηκε με στόχο τον τότε υπουργό Παλαιοκρασσά αστόχησε, με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του. Οι μαρτυρίες διερχόμενων από το σημείο, την ίδια ώρα, εξακολουθούν να συγκλονίζουν μέχρι και σήμερα.
Όπως αποκάλυψε αργότερα ο ίδιος ο Δημήτρης Κουφοντίνας στον συνεργό του Βασίλη Τζωρτζάτο, η πίεση που δεχόταν από τη σύζυγό του να… φύγουν για διακοπές ήταν εκείνη που τον οδήγησε να επισπεύσει την επίθεση κατά του τότε υπουργού Οικονομικών. Δεν φαίνεται να τον απασχόλησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι, στην καρδιά του καλοκαιριού, η περιοχή του Συντάγματος ήταν ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της Αθήνας, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή για δεκάδες ανυποψίαστους πολίτες.
Περισσότερες από τρεις δεκαετίες μετά, το ερώτημα παραμένει: πόσα έχουν αλλάξει έκτοτε; Ίσως ελάχιστα, όταν η πολιτική βία εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο δημόσιας αντιπαράθεσης αντί να αντιμετωπίζεται με αδιαπραγμάτευτο τρόπο.
Ο πολυϊσοβίτης Δημήτρης Κουφοντίνας, καταδικασμένος για τη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη», αποκτά τον Σεπτέμβριο του 2027 το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση για αποφυλάκιση υπό όρους, κατόπιν κρίσης του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Λαμίας.
Γιατί, όταν όσοι διακήρυσσαν ότι πολεμούν την αστική δημοκρατία, σπεύδουν να υπηρετήσουν την απόλυτη αστική σύμβαση –τις διακοπές (των άλλων)- τι σημασία έχουν οι… «παράπλευρες απώλειες»;
