O δυτικός κόσμος αντιμετωπίζει μια κατάσταση που στην Ελλάδα ξέρουμε καλά, αλλά αποδεικνύει πώς αλλάζει συνήθειες ο πλανήτης.
Για μια 33χρονη Αμερικανή σε ένα μέρος σαν το Ντιτρόιτ το να μένει με τους γονείς της (όπου επέστρεψε εν μέσω πανδημίας) και να μην σκέφτεται καν να φύγει, θα ήταν ανήκουστο οποιαδήποτε άλλη στιγμή της 250χρονης ιστορίας των ΗΠΑ. Η «πρωταγωνίστρια» μας όμως, δεν πληρώνει νοίκι, μοιράζεται τα ψώνια, και ό,τι εξοικονομεί το βάζει στη μουσική της καριέρα και στο μελλοντικό της σπίτι. Στην Αμερική αυτό λέγεται πια «stay at home daughter» και το ανεβάζουν στο TikTok σαν να ‘ναι lifestyle επιλογή κι όχι ανάγκη. Στην Ελλάδα το λέμε «κανονικότητα» και δεν το ανεβάζουμε πουθενά, γιατί ποιος θα καταλάβαινε τι νέο έχει να πει κανείς σε αυτό;
Εδώ είναι το ενδιαφέρον. Η Αμερική ανακαλύπτει τώρα κάτι που εμείς το ζούμε ανέκαθεν, μόνο που το ζούμε με άλλο όνομα και χωρίς κόμπλεξ. Το 49% των Ευρωπαίων 18-34 ζει με τουλάχιστον έναν γονιό, λέει η Eurostat για το 2024. Στην Ελλάδα το ποσοστό φτάνει το 67,3% -18,3 μονάδες πάνω απ’ τον μέσο όρο της Ένωσης- πέμπτη θέση πανευρωπαϊκά, πίσω μόνο από Κροατία, Σλοβακία, Πολωνία κι Ιταλία. Στη Δανία και τη Φινλανδία μόλις δύο στους δέκα νέους μένουν στο πατρικό. Στην Ελλάδα σχεδόν επτά στους δέκα. Δεν είναι στατιστική απόκλιση, είναι πολιτισμική διαφορά που μόλις τώρα αποκτά οικονομικό άλλοθι.
Συγκατοίκηση με τους γονείς
Κι όμως το αμερικανικό 49% κάτω των 30 δεν είναι απλώς ένας αριθμός που μοιάζει με τον δικό μας. Είναι αυξημένο κατά 12 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2019, σύμφωνα με έρευνα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Τον Ιούλιο του 2020 το 52% των Αμερικανών 18-29 ζούσε με τουλάχιστον έναν γονιό -πρώτη φορά από τη Μεγάλη Ύφεση που η πλειονότητα των νέων ενηλίκων της χώρας γύριζε στο πατρικό, καταγράφει το Pew Research Center. Κάποιοι οικονομολόγοι βέβαια αμφισβητούν το μέγεθος του φαινομένου, λένε πως η έρευνα δεν ξεχωρίζει καλά ποιος μένει σπίτι ποιανού. Ο πληθωρισμός-ρεκόρ όμως και τα ενοίκια σε ιστορικά υψηλά δεν αμφισβητούνται από κανέναν.
Περίπου το 55% όσων επέστρεψαν στο πατρικό τους, λένε πως το έκαναν από ανάγκη, όχι από επιλογή, σύμφωνα με έρευνα της Thrivent. Ο Λόρενς Στάινμπεργκ, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Temple, μιλά για κυρίαρχη πια μορφή διαβίωσης σε αυτή την ηλικιακή ομάδα των ΗΠΑ. Πολιτείες σαν την Καλιφόρνια και τη Νέα Υόρκη χαλάρωσαν τους κανονισμούς για μικρές βοηθητικές κατοικίες μέσα στην ίδια αυλή, που παλιά τις έχτιζαν για τους παππούδες και τώρα τις χτίζουν για τα ενήλικα παιδιά. Η κατασκευαστική Villa Homes στην Καλιφόρνια το έχει κάνει πια συνήθη πρακτική, οικογένειες φτιάχνουν ξεχωριστό σπιτάκι στην αυλή για το παιδί που γύρισε, ώστε να μαζέψει λεφτά για το πρώτο του σπίτι χωρίς να ζει κάτω απ’ την ίδια στέγη.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του newmoney.gr πατώντας ΕΔΩ.
