Ο Maelig Sebillotte και η μαγεία της Πελοποννήσου που τον κράτησε με τη σύντροφο και το παιδί τους στην Ελλάδα.
Στο Παρίσι, ο Maelig Sebillotte είχε ήδη χαράξει έναν δρόμο διαφορετικό από τους άλλους. Εργαζόταν ως σκηνοθέτης σε καλλιτεχνικά projects, ενώ παράλληλα οργάνωνε φεστιβάλ μουσικής σε εντυπωσιακά γαλλικά μεσαιωνικά κάστρα. Χωρίς επίσημη εκπαίδευση, διδάχτηκε το επαγγελματικό του αντικείμενο πράττοντας, στο πεδίο, μέσα από την εμπειρία.
Όταν αποφάσισε να φύγει από τη Γαλλία, είχε στο μυαλό του ένα συγκεκριμένο οπτικοακουστικό project: το γύρισμα μιας ταινίας μικρού μήκους που επρόκειτο να διαδραματιστεί στην Ανατολική Ευρώπη. Καθώς η αναχώρηση θα γινόταν με το βαν τους τον Μάρτιο, αποφάσισε να περάσει πρώτα από την Ελλάδα, για να απολαύσει το ήπιο κλίμα της εποχής. Στην πορεία, όμως, η Πελοπόννησος και ειδικά η περιοχή της Καλαμάτας, άρχισε να αποκτά για εκείνον πολύ μεγαλύτερη σημασία.
Όλα ξεκίνησαν με ένα ταξίδι μαζί με τη σύντροφό του, τον Φεβρουάριο του 2023. Σκοπός τους ήταν να γυρίσουν την Ευρώπη, ενώ εκείνη την περίοδο περίμεναν ήδη το πρώτο τους παιδί. Βρέθηκαν στην Πελοπόννησο και έφτασαν στην Καλαμάτα, έναν τόπο που έμελλε να συνδεθεί με μία από τις πιο καθοριστικές στιγμές της ζωής τους. Εκεί έγιναν γονείς, με τη βοήθεια μιας Ελληνίδας μαίας που τους συνόδεψε με φροντίδα σε αυτή τη σημαντική εμπειρία.
Η μαία τούς μίλησε για την Καλαμάτα και για τη δυνατότητα να τους υποστηρίξει εκεί, σε αυτή την τόσο ιδιαίτερη στιγμή της ζωής τους. Ήταν Μάρτιος και όλα άρχισαν να ανθίζουν. Όπως και η απόφασή τους να μείνουν στην Ελλάδα. Κοιτάχτηκαν και είπαν: «Εδώ θα μείνουμε». Αυτό συνέβη έπειτα από ένα κάλεσμα του πεπρωμένου, που ήρθε μέσα από μια απρόβλεπτη συγκυρία. Το βαν με το οποίο ταξίδευαν έμεινε από μπαταρία. Και έτσι παρέμειναν για λίγο περισσότερο στην Καλαμάτα, μέχρι η πόλη και ο τόπος γύρω της να αρχίσουν να αποκτούν διαφορετική σημασία για εκείνους. «Όσα είναι καλά για εσένα και για το σύμπαν συμβαίνουν» μου είπε ο Maelig, σχολιάζοντας το συμβάν. Η καθημερινότητά του στην Καλαμάτα μοιάζει να επιβεβαιώνει αυτή τη φράση. Ο Γάλλος κινηματογραφιστής νιώθει την ευλογία της ζωής κοντά στη φύση και του στοχασμού που πάει μαζί με αυτήν. Μου είπε χαρακτηριστικά: «Νιώθω ότι είμαι περαστικός και ότι όλα είναι προσωρινά και δανεικά».
Υπήρξαν στιγμές που αναρωτήθηκε αν είχε πάρει τη σωστή απόφαση. Ήταν ένα μέρος ήσυχο, μακριά από τους ρυθμούς που γνώριζε. Ενώ ο ίδιος δεν είχε μέχρι τότε κανέναν δεσμό με την Ελλάδα. Άρχισε να μαζεύει ελιές. Απαθανάτισε σε βίντεο ολόκληρη αυτή την εμπειρία. Μετά όμως, τον πήραν τα κλάματα. Κάθισε κοιτάζοντας τον κόλπο της Καλαμάτας και έκλαιγε, γιατί αποχωριζόταν στην ουσία, όπως μου είπε, τον παλιό του, παρισινό εαυτό. Ανακάλυψε τον χειμώνα στην Ελλάδα, ειδικά στην ύπαιθρο, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Νάουσα, και θυμάται ένα βράδυ, μόνος, να αναρωτιέται πώς βρέθηκε τόσο μακριά από τη ζωή που γνώριζε.
Η απόσταση από τη ζωή που είχε στα κοντινά προάστια του Παρισιού ήταν μεγάλη, όμως μέσα σε αυτή την απόσταση άρχισε να διαμορφώνεται μια νέα σχέση με τον τόπο και με τον ίδιο του τον εαυτό. Στην αρχή σκεφτόταν με τη σύζυγό του να ζήσουν σε ένα ορεινό χωριό των Πυρηναίων, στη Γαλλία. Η Καλαμάτα όμως, που συνδέθηκε τελικά με την πατρότητα και με μια προσωπική μετατόπιση, τον βοήθησε να συνειδητοποιήσει τι σημαίνει να είσαι υπεύθυνος.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του travel.gr πατώντας ΕΔΩ.
