Του Κώστα Ζωντανού
Διάβασα με ενδιαφέρον τις απόψεις του Ανδρέα Ανδριανόπουλου για το μέλλον της κεντροδεξιάς. Είναι απόψεις που εκφράζουν μια σχολή πολιτικής σκέψης, η οποία εδώ και χρόνια υποστηρίζει ότι η κεντροδεξιά οφείλει να απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές αξίες της και να προσαρμοστεί σε ένα πιο φιλελεύθερο και τεχνοκρατικό μοντέλο.
Κατά τη γνώμη μου, όμως, το πρόβλημα της κεντροδεξιάς δεν είναι ότι παρέμεινε πιστή στις αρχές της. Είναι ακριβώς το αντίθετο: σε πολλές περιπτώσεις απομακρύνθηκε από αυτές.
Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες δεν ζητούν σήμερα πολιτικές δυνάμεις χωρίς ιδεολογικό στίγμα. Ζητούν καθαρές θέσεις για την εθνική ταυτότητα, την ασφάλεια, τη δημογραφική κρίση, την προστασία των συνόρων, τη στήριξη της μεσαίας τάξης και την κοινωνική συνοχή.
Η άποψη ότι η κεντροδεξιά πρέπει να μετακινηθεί ακόμη περισσότερο προς έναν άκρατο φιλελευθερισμό δεν επιβεβαιώνεται από τις πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη. Αντίθετα, οι πολίτες επιβραβεύουν εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που συνδυάζουν την οικονομική υπευθυνότητα με τον πατριωτισμό, την κοινωνική ευθύνη και την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας.
Στην Ελλάδα, η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη δεν γεννήθηκε ως μια απλή συμμαχία οικονομικών φιλελεύθερων. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τη θεμελίωσε ως μια πατριωτική, λαϊκή και κοινωνική παράταξη, που ένωνε τους Έλληνες γύρω από την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, χωρίς να απεμπολεί την εθνική της ταυτότητα.
Η πολιτική δεν είναι άσκηση δημοσίων σχέσεων ούτε συνεχής προσαρμογή στις εκάστοτε μόδες. Είναι αξίες, αρχές και συνέπεια. Όταν μια παράταξη εγκαταλείπει την ιδεολογική της πυξίδα, δεν διευρύνει την επιρροή της· χάνει την εμπιστοσύνη των πολιτών που τη στήριξαν.
Η κεντροδεξιά δεν χρειάζεται να εφεύρει μια νέα ταυτότητα. Χρειάζεται να θυμηθεί ποια είναι. Και αυτή η ταυτότητα στηρίζεται στον πατριωτισμό, στην κοινωνική ευθύνη, στην ασφάλεια, στη στήριξη της μεσαίας τάξης, στον σεβασμό των θεσμών και στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.
Η ιστορία δείχνει ότι οι μεγάλες παρατάξεις δεν επιβιώνουν όταν εγκαταλείπουν τις αρχές τους. Επιβιώνουν όταν έχουν το θάρρος να τις υπερασπίζονται, ακόμη και όταν αυτό δεν είναι το εύκολο ή το επικοινωνιακά βολικό.
