Η παραίτηση του Κιρ Στάρμερ είναι το πιο πρόσφατο επεισόδιο σε μια δεκαετία πολιτικής αστάθειας στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία για την οικονομία της χώρας «μεταφράζεται» και σε οικονομικό κόστος. Μια χώρα που επί δεκαετίες αποτελούσε σύμβολο θεσμικής συνέχειας, κοινοβουλευτικής σταθερότητας και προβλεψιμότητας για τις αγορές, τώρα οδεύει προς τον έβδομο πρωθυπουργό της μέσα σε δέκα χρόνια.
Από το δημοψήφισμα του Brexit το 2016 έως τη σημερινή παραίτηση Στάρμερ, το Ηνωμένο Βασίλειο μοιάζει να ζει σε μόνιμη πολιτική μετάβαση. Αλλεπάλληλες αλλαγές ηγεσίας, ανατροπές στρατηγικής, συγκρούσεις για τη σχέση με την Ευρώπη, δημοσιονομικές παλινωδίες και διαδοχικές απόπειρες επανεκκίνησης της οικονομικής πολιτικής.
Το Brexit ήταν η αφετηρία, καθώς η απόφαση εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση προκάλεσε το πρώτο μεγάλο σοκ εμπιστοσύνης. Από το 2016 και μετά, οι επιχειρήσεις, οι επενδυτές και οι αγορές ομολόγων κλήθηκαν ουσιαστικά να αποτιμήσουν μια χώρα που δυσκολεύεται να αποφασίσει τι είδους οικονομία θέλει να είναι.
Φαύλος κύκλος;
Η Τερέζα Μέι διαπραγματεύθηκε τη συμφωνία αποχώρησης με την ΕΕ, αλλά δεν κατάφερε να την περάσει από το Κοινοβούλιο. Ο Μπόρις Τζόνσον ήταν εκείνος που, έχοντας κερδίσει τις εκλογές με το σύνθημα «Get Brexit Done», ολοκλήρωσε θεσμικά την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ στις 31 Ιανουαρίου 2020. Η Λιζ Τρας επιχείρησε μια απότομη στροφή προς μη επαρκώς χρηματοδοτούμενες φορολογικές μειώσεις και προκάλεσε κρίση στην αγορά ομολόγων. Ο Ρίσι Σούνακ ανέλαβε να αποκαταστήσει την αξιοπιστία. Ο Κιρ Στάρμερ εξελέγη με την υπόσχεση της σταθερότητας, αλλά η δική του πρωθυπουργία κατέληξε να προστεθεί στον ίδιο κύκλο αβεβαιότητας.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του insider.gr πατώντας ΕΔΩ.
