Η παρέλαση και τα… γαρύφαλλα
Καλημέρα, σύντροφοι!!! Από τα εμβατήρια στον αείμνηστο Μαζωνάκη και από το «Μακεδονία ξακουστή» στο «Ανήκω σε μένα»! Η μουσική επιλογή της ιστορικής μπάντας του Πολεμικού Ναυτικού σε εκδήλωση με αφορμή την εθνική μας επέτειο στη Θεσσαλονίκη προκάλεσε… σούσουρο. Το ερώτημα, βέβαια, είναι πού τελειώνει η καλλιτεχνική ελευθερία και πού αρχίζει ο σεβασμός στον χαρακτήρα μιας εθνικής γιορτής. Γιατί άλλο να δίνεις σύγχρονο τόνο σε μια εκδήλωση κι άλλο να δημιουργείς την εντύπωση πως μετά την παρέλαση ακολουθεί… πρόγραμμα στα μπουζούκια! Αλήθεια θα ήθελα να ξέρω πόσοι γνωρίζουν το «Μακεδονία ξακουστή»;
Η υπερηφάνεια στην παρέλαση και ο… πολιτισμός στα σκουπίδια!
Καμαρώσαμε την παρέλαση, χειροκροτήσαμε, γεμίσαμε εθνική υπερηφάνεια και μετά… αφήσαμε πίσω μας τα αποδεικτικά του πολιτισμού μας! Ποτήρια, καφέδες, καλαμάκια και σκουπίδια παντού και κάτω στην πλατεία, με τους υπαλλήλους καθαριότητας να τρέχουν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Γιατί, κύριοι, μαζί με το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας καλό είναι να κουβαλάμε και λίγο αίσθημα πολιτισμού! Δεν γίνεται να τιμούμε τους ήρωες, να μιλάμε για αξίες και σεβασμό και να μην μπορούμε να σεβαστούμε ούτε τον δημόσιο χώρο. Και μετά μας φταίνε οι άλλοι για την εικόνα της πόλης…
Ο παππούς και ο εγγονός
Η στιγμή που ξεχώρισα πάντως από την χθεσινή παρέλαση ήταν μια. Η πρώτη φορά που ο Νίκος Μπελογιάννης άφησε την παραγωγή που συνήθιζε τέτοια μέρα και στάθηκε δίπλα στον μικρό Νικόλα, που κρατούσε καθόλη τη διάρκεια της παρέλασης ψηλά την Ελληνική σημαία. Παππούς και εγγονός μας προσέφεραν τηλεοπτικά μια τρυφερή στιγμή, με έντονη σημειολογία.
Ο χαμός με το ΟΣΔΕ και οι βολές Μαντά ανήμερα της 28ης!
Ο κακός χαμός με το ΟΣΔΕ και τους αγρότες να στήνονται από τα χαράματα στις ουρές για να προλάβουν μια δήλωση! Και ενώ η προθεσμία της 30ής Οκτωβρίου εκπνέει, ο Περικλής Μαντάς επέλεξε ανήμερα της εθνικής επετείου να στείλει τις δικές του βολές προς την κυβέρνηση, ζητώντας με κοινοβουλευτική παρέμβαση μια γενναία παράταση. Και δεν είναι λίγο να αναγκάζεται κυβερνητικός βουλευτής να ζητά τα αυτονόητα από τους δικούς του υπουργούς! Με το λάδι στα χαμηλά, το κόστος στα ύψη και τις ενισχύσεις στον αέρα, οι παραγωγοί έχουν φτάσει στα όριά τους. Γιατί στις 28 Οκτωβρίου τιμήσαμε το ιστορικό «ΟΧΙ», αλλά οι αγρότες περιμένουν επιτέλους ένα μεγάλο «ΝΑΙ» σε αυτά που το κράτος τους χρωστάει! Βέβαια, όταν είναι να τους τα πάρει το κάνει αβίαστα.
Το λάδι στον πάτο και οι κραυγές έγιναν… σιωπή!
Έτσι πάμε στο θέμα που κυριαρχεί παντού… Στα 3,20 ευρώ κατρακύλησε η τιμή του ελαιολάδου και στη Μεσσηνία οι παραγωγοί δεν ξέρουν αν θα πρέπει να μαζέψουν τις ελιές! Με την παραγωγή μειωμένη, τα εργατικά και το κόστος στα ύψη, ο λογαριασμός δεν βγαίνει ούτε με… κομπιουτεράκι. Αλήθεια, πού χάθηκαν όλοι εκείνοι που κραύγαζαν όταν το λάδι είχε φτάσει στα 8 και 9 ευρώ; Πού είναι τώρα οι αναλύσεις, οι καταγγελίες και η αγωνία για την τιμή του εθνικού μας προϊόντος; Τότε που μιλούσε ο πρωθυπουργός για τον «πληθωρισμό του ελαιολάδου»; Γιατί τότε το λάδι ήταν «χρυσάφι» και τα έριχναν στον παραγωγό -που μεταξύ μας λίγοι το έδωσαν σε καλές τιμές εκείνη την εποχή- ενώ τώρα που ο παραγωγός το δίνει σχεδόν για ένα κομμάτι ψωμί -εδώ και χρόνια- και επικρατεί εκκωφαντική σιωπή. Τελικά, το λάδι το θέλουμε φθηνό, αλλά τον ελαιοπαραγωγό ποιος τον θέλει… ζωντανό;
Η τηλεοπτική εξομολόγηση
Οφειλώ να το γράψω αυτό… Δεν ήταν μόνο οι πολιτικές παρεμβάσεις για τη Μεσσηνία που είχαν ενδιαφέρον στην παρουσία του “παιδιού του λαού” στο «Τι λες τώρα». Ήταν κυρίως η ανθρώπινη στιγμή, όταν η κουβέντα έφτασε στο bullying που δέχθηκε ο γιος του. Μια προσωπική εξομολόγηση που έδωσε άλλη διάσταση στη συνέντευξη. Γιατί πίσω από τα αξιώματα, τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και τα κομματικά στεγανά υπάρχουν άνθρωποι, οικογένειες και αγωνίες που δεν χωρούν σε κανένα πολιτικό δελτίο τύπου. Ωραία ενότητα στην τηλεόραση και μακάρι να βλέπουμε το πιο ανθρώπινο των πολιτικών στο προσκήνιο.
Μετά το ΟΣΔΕ, δώστε στην ΑΑΔΕ και το μπάσκετ
Ότι δεν φτιάχνει το πετάνε στο… μίξερ της ΑΑΔΕ. Μετά το… νέο ΟΣΔΕ που πήγε άκλαφτο, “ε…ήρθε η ώρα το μπάσκετ να προσχωρήσει κι αυτό στην ΑΑΔΕ”!!! Μια ατάκα που αποτυπώνει το κλίμα καχυποψίας γύρω από τις παρεμβάσεις με τις αρμοδιότητες του κράτους που μεταβιβάζονται στην Ανεξάρτητη Αρχή. Όπου να ‘ναι -να μου το θυμηθείτε- κάπου θα κληθεί η Αρχή να ξετυλίξει το κουβάρι των δηλωθέντων από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Με τόση κουβέντα για ελέγχους, πρόστιμα και παραβάσεις, στο τέλος θα αναρωτιόμαστε αν το τρίποντο μετράει στον πίνακα του σκορ ή περνάει πρώτα από το… myDATA!
