Καλαματιανό στο κόμμα Τσίπρα
Καλημέρα, σύντροφοι. Με τον Καλαματιανό (της Ηλείας) να σέρνει τον… χορό, σταδιακά μέσα στις επόμενες ημέρες ετοιμάζονται -σαν καλαματιανός χορός- και οι λοιπές παραιτήσεις και ακολούθως προσχωρήσεις στο κόμμα Τσίπρα. Βασικά, περισσότερο το καταλαβαίνει ο κόσμος κόμμα Τσίπρα, παρά ΕΛ.Α.Σ. Κι εδώ που τα λέμε η οργανωτική προσπάθεια ακόμη απέχει πολύ από το να μην χαρακτηριστεί… one man show. Αλλά περί… ορέξεως.
Ο Αλέξης και η Μεσσηνία
Από όλες τις κινήσεις η πλέον ενδιαφέρουσα θα είναι η επόμενη κίνηση Χαρίτση. Το πότε θα… πατήσει το κουμπί της μετακίνησης ο Αλέξης της Μεσσηνίας. Θα το κάνει πριν την επίσκεψη Τσίπρα στο νομό (;) που ετοιμάζεται ίσως και πριν το συνέδριο της ΚΕΔΕ για να παίξει και με τις εντυπώσεις, αφού δεν προβλέπεται εκεί παρέμβαση… Πάντως από ότι μαθαίνω επίκεντρο θα είναι η υγεία και τα αγροτικά ζητήματα. Τον βλέπω να τρέχει Τριφυλία, να δει εάν χάνει… νερό το Φιλιατρινό.
Το δίλημμα του Μανώλη
Τώρα όσον αφορά τον «δικό» μας Αλέξη -τον οποίο το ΠΑΣΟΚ επιθυμούσε διακαώς- θα έχει ενδιαφέρον το… τάιμινγκ της μετακίνησής του. Εφόσον παραιτηθεί, θα δώσει το περιθώριο έτσι να γίνει –έστω και για μια μέρα- βουλευτής ο Μάκαρης. Και ο Μάκαρης μετά θα πρέπει να αποφασίσει, εάν θα αποδεχθεί την έδρα κάτι που θα τον οδηγήσει αποκλειστικά στον ΣΥΡΙΖΑ για τις επόμενες εκλογές και όχι στο… τσαλαβούτημα και με την ΕΛ.Α.Σ. Τότε οι πιθανότητες εκλογής -ελέω της πανελλαδικής επίδοσης που αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις- δείχνουν να είναι περιορισμένες. Τι θα κάνει ο Μανώλης λοιπόν;
Το σκαλοπάτι της Πορφυλένιας
Σταθερά ανοδική η πορεία της Μεσσήνιας Πορφυλένιας Κανελλοπούλου στα κεντρικά της ΝΔ, με το όνομά της πλέον στη νέα τετράδα των αναπληρωτών εκπροσώπων Τύπου του κόμματος. Από τη νέα γενιά στελεχών που αποκτούν ολοένα μεγαλύτερο ρόλο και δημόσιο βήμα, η Πορφυλένια ανεβαίνει σκαλί στην κομματική ιεραρχία. Και επειδή στην πολιτική τίποτα δεν περνά απαρατήρητο, στη Μεσσηνία ήδη καταγράφουν την εξέλιξη και αναρωτιούνται ποιο θα είναι το επόμενο σκαλοπάτι… Γιατί οι θέσεις στην Αθήνα έχουν πάντα και την τοπική τους ανάγνωση.
Η σταφίδα προσπερνά… το λάδι
Στα 2,5 ευρώ η προκαταβολή για τη σταφίδα και με την εκκαθάριση να έρχεται, δεν αποκλείεται να δούμε το κιλό να πλησιάζει ή και να ξεπερνά την τιμή του ελαιολάδου. Και κάπου εδώ αρχίζει το δράμα του μεσσηνιακού χρυσού, που από εμβληματικό προϊόν κινδυνεύει να γίνει… προϊόν προς λύπηση. Χαμηλές αποδόσεις, κόστος παραγωγής στα ύψη και τιμές που κατρακυλούν, με τους ελαιοπαραγωγούς να μετρούν ζημιές αντί για κέρδη. Και το πιο πικρό; Το λάδι εξακολουθεί να είναι χρυσάφι στο ράφι, αλλά στο χωράφι ο χρυσός έγινε… τενεκές! Και άντε μετά να μιλήσεις στον αγρότη για ανάπτυξη και προοπτική.
Από το ολότελα… καλή και η Παναγιώταινα!
Με κλειστό γυμναστήριο 3.500 θέσεων, κολυμβητήριο, γήπεδα και λοιπές εγκαταστάσεις, το Περιφερειακό Αθλητικό Κέντρο Καλαμάτας αποκτά πλέον συγκεκριμένο σχεδιασμό. Θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο, επειδή υπάρχει ο προβληματισμός το μεταφέρω; Ασφαλώς. Αλλά από το ολότελα, καλή και η Παναγιώταινα… Το κρίσιμο, ωστόσο, είναι να μη μείνουν εκτός κάδρου οι υπόλοιπες υποδομές που προβλέπει η μελέτη. Γιατί άλλο να φτιάχνεις εγκαταστάσεις για να καλύπτεις τις τοπικές ανάγκες και άλλο να δημιουργείς ένα αθλητικό κέντρο ικανό να φιλοξενεί μεγάλες διοργανώσεις. Εκεί βρίσκεται η πραγματική υπεραξία του εγχειρήματος. Και εκεί θα κριθεί αν η Καλαμάτα θα αποκτήσει απλώς ένα ακόμη αθλητικό συγκρότημα ή έναν πραγματικό πόλο αθλητικού τουρισμού…
Τσακώνονται για τη δωρεά
Έχουν χάσει την μπάλα στην Τριφυλία! Αυτοδιοικητικοί τσακώνονται για την πατρότητα της προσφοράς του αξονικού τομογράφου και εξαπολύουν ο ένας στον άλλον βολές. Και μιλάμε για δωρεά! Φανταστείτε να έπρεπε να βάλουν και χρήματα από την τσέπη τους τι θα γινόταν… Αντί να λένε ευχαριστώ και να κοιτάζουν πώς θα ενισχυθεί η υγεία στην περιοχή, αναζητούν ποιος θα εισπράξει τα περισσότερα εύσημα.
Ο Δήμος και η υπερπαραγωγή
Τέλος θα σας πω -μια και αύριο είναι αργία- ένα ακόμη… Ποιος δήμος της Πελοποννήσου αποφάσισε να ανεβάσει επίπεδο την προβολή του έργου του, με τον λογαριασμό να ξεπερνά τις 35.000 ευρώ; Και μάλιστα με χρήματα από αναπτυξιακό πρόγραμμα! Γιατί άλλο να χρηματοδοτείται η ανάπτυξη κι άλλο να χρηματοδοτείται η διαφήμιση της ανάπτυξης… Και το ερώτημα είναι αν τα έργα έχουν ανάγκη από τόση προβολή ή αν κάποιοι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη να φαίνεται το έργο τους. Πάντως, με τέτοια ποσά, η επικοινωνία αποκτά… αναπτυξιακές διαστάσεις!
