Τέλη Μαΐου 2026 και οι Βρυξέλλες διανύουν μια από τις πιο κρίσιμες φάσεις διαπραγμάτευσης των τελευταίων δεκαετιών για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ) 2028–2034. Στο επίκεντρο αυτής της διαπραγμάτευσης βρίσκεται η μελλοντική Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), η οποία για πρώτη φορά στην ιστορία της κινδυνεύει να χάσει την ταυτότητά της ως αυτόνομη, ευρωπαϊκή, κοινή πολιτική. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που κατατέθηκε τον Ιούλιο του 2025, δεν αποτελεί απλή αναθεώρηση αριθμών, αποτελεί δομική ανατροπή με ορατές συνέπειες για τα εισοδήματα των Ελλήνων αγροτών και τη χρηματοδότηση της ελληνικής γεωργίας για τα επόμενα επτά χρόνια. Ωστόσο η διαπραγμάτευση συνεχίζεται…
Για δεκαετίες, η ΚΑΠ στηριζόταν σε δύο Πυλώνες με σαφή διαχωρισμό: ο Πυλώνας Ι κάλυπτε τις άμεσες ενισχύσεις εισοδήματος και τα μέτρα αγοράς μέσω του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), ενώ ο Πυλώνας ΙΙ χρηματοδοτούσε την αγροτική ανάπτυξη μέσω του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ). Η πρόταση της Επιτροπής καταργεί αυτή τη δομή εξ ολοκλήρου. Τα κονδύλια και των δύο Πυλώνων ενσωματώνονται στα λεγόμενα Εθνικά και Περιφερειακά Σχέδια Εταιρικής Σχέσης (National and Regional Partnership Plans – NRPP), ένα ενοποιημένο ταμείο που καλύπτει ταυτόχρονα γεωργία, αλιεία, συνοχή, μετανάστευση και εσωτερική ασφάλεια.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι τα αγροτικά κονδύλια δεν θα προστατεύονται πλέον από δεσμευτικές ευρωπαϊκές γεωργικές υποχρεώσεις, αλλά θα υπόκεινται στις διαχειριστικές επιλογές κάθε κράτους-μέλους, ανταγωνιζόμενα εθνικές στρατηγικές προτεραιότητες που δεν έχουν απαραίτητα σχέση με το χωράφι και αυτό είναι το αρνητικό για τη χώρα μας.
Η Επιτροπή προτείνει €293,7 δισ. για άμεσες ενισχύσεις αγροτών την περίοδο 2028–2034. Ο αριθμός αυτός, εκ πρώτης όψεως, εμφανίζεται ελαφρώς αυξημένος σε σχέση με τα €291,1 δισ. του τρέχοντος Πυλώνα Ι. Η σύγκριση, ωστόσο, είναι εσκεμμένα ατελής. Σύμφωνα με σενάρια εργασίας και δημοσιεύσεις, όταν συνυπολογιστεί ο Πυλώνας ΙΙ της τρέχουσας ΚΑΠ που έφερνε το συνολικό αγροτικό κονδύλιο στα €386,6 δισ. η μείωση θα ανέρχεται σε 24% σε ονομαστικούς όρους. Σε πραγματικούς όρους, προσαρμοσμένους για τον πληθωρισμό, σύμφωνα με εκτιμήσεις της ιταλικής αγροτικής ένωσης Confagricoltura, η πραγματική απώλεια ρησιμοποιήσιμων πόρων προσεγγίζει το 40%!
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του insider.gr πατώντας ΕΔΩ.
