Η κλιματική κρίση δεν αποτελεί πλέον μια μακρινή απειλή για το μέλλον, αλλά μια ζοφερή, καθημερινή πραγματικότητα που μεταμορφώνει δραματικά τις ζωές μας. Στην καρδιά αυτής της περιβαλλοντικής δοκιμασίας βρίσκονται οι κατοικίες μας, οι οποίες, αντί για καταφύγιο ασφάλειας και ξεκούρασης, μετατρέπονται συχνά σε παγίδες θερμικής καταπόνησης λόγω της έλλειψης μόνωσης και του παρωχημένου κτιριακού αποθέματος της χώρας.
Το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών κατοικιών δεν μπορεί πλέον να προστατεύσει τους κατοίκους από τους ολοένα συχνότερους καύσωνες. Σε μια περίοδο έντονης στεγαστικής κρίσης, η θωράκιση των κατοικιών αποτελεί πλέον ζήτημα δημόσιας υγείας, κοινωνικής προστασίας και ανθεκτικότητας απέναντι στην κλιματική κρίση.
Η θερινή ενεργειακή φτώχεια δεν αφορά μόνο τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά
Η έρευνα: «Κατοικίες σε κλιματική κρίση: Η θερινή ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα», που πραγματοποίησε η Greenpeace μαζί με το Ελληνικό Ινστιτούτο Παθητικού Κτιρίου (ΕΙΠΑΚ), κατέγραψε για πρώτη φορά τις πραγματικές συνθήκες διαβίωσης σε 29 κατοικίες από έξι διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές της χώρας.
Δείχνει ότι η θερινή ενεργειακή φτώχεια δεν αφορά μόνο τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά, αλλά αποτελεί δομικό χαρακτηριστικό του ελληνικού κτιριακού αποθέματος. Εκατομμύρια κατοικίες έχουν κατασκευαστεί χωρίς επαρκή θερμική προστασία και αδυνατούν να λειτουργήσουν ως ασφαλείς χώροι διαβίωσης κατά τη διάρκεια των ολοένα συχνότερων καυσώνων.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοικιών που στεγάζουν σήμερα τα ελληνικά νοικοκυριά είναι γερασμένο, με περιορισμένη έως ανύπαρκτη θερμική προστασία, κατασκευασμένο σε εποχές όπου η έννοια της υπερθέρμανσης δεν ήταν παράγοντας ανησυχίας.
Πάνω από τις μισές κατοικίες στη χώρα έχουν χτιστεί πριν από την εισαγωγή του Κανονισμού Θερμομόνωσης το 19791, ενώ σχεδόν το σύνολο του υφιστάμενου αποθέματος δεν αναμένεται να αντικατασταθεί τις επόμενες δεκαετίες.
Αυτό σημαίνει ότι, για τα επόμενα πολλά χρόνια, όταν οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης θα γίνονται ολοένα και πιο αισθητές, η καθημερινότητα των πολιτών θα συνεχίσει να εξαρτάται από κτίρια που δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες κλιματικές, ενεργειακές και κοινωνικές συνθήκες.
