Μα δεν υπάρχει ένας σ’ αυτή τη χώρα να ασχοληθεί με τον αγροτικό κόσμο και τα προβλήματά του; Ρήμαξε η ελληνική ύπαιθρος!

Καταδικασμένοι σε αφανισμό και φτώχεια, μικροί και μεγάλοι, όλοι όσοι επέλεξαν να δραστηριοποιηθούν στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας.

Μαζέψαμε το λάδι της χρονιάς από το κτήμα. Αγουρέλαιο! Το χρυσάφι της Μεσσηνίας και της Ελλάδας!

Καταπραϋντικό, αγουρέλαιο καταπράσινο, ποικιλία κορωνέικη! Το πήραμε στο σπίτι.

Και αυτό το χρυσάφι καταφέρανε να το κάνουν σκουπίδι. Αν θέλαμε να το πουλήσουμε η τιμή του θα ήταν 3,50 ευρώ! Κι αν το έπαιρναν! Διότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον, η Ιταλία κυρίως που η Μεσσηνία στέλνει τα λάδια της, δεν αγοράζει. Οι τοπικοί έμποροι δεν δίνουν καν τιμή την ώρα που η ελαιοκομική περίοδος ξεκινά.

Και αδειάζουν θλιβερά τα χωριά μας. Αρχίζεις και βλέπεις εγκαταλειμμένους παραδοσιακούς ελαιώνες, με ανήμπορους ιδιοκτήτες να ανταπεξέλθουν στα έξοδα καλλιέργειας και συγκομιδής. Που υπερβαίνουν κατά πολύ τα 3,50 ευρώ που τους δίδεται ως τιμή για το εκλεκτό προϊόν.

Φοβάμαι ότι η πορεία είναι μη αναστρέψιμη. Και εκτιμώ ότι είναι ένα ακόμη συντονισμένο σχέδιο για την ερήμωση της υπαίθρου. Φτάνουμε στην εποχή που τους μεγαλοτσιφλικάδες θα αντικαταστήσουν μεγάλες εταιρείες που θα δημιουργήσουν μονάδες παραγωγής για το σύνολο των αγροτικών προϊόντων.

Και ο κόσμος της υπαίθρου; Αυτοί που κράτησαν και φύλαξαν τις Θερμοπύλες; Κολίγοι! Εργατες στην ίδια τους την γη, υπάλληλοι των ανωνύμων εταιρειών , με το μισθό βασικό!

Είναι πολύ κοντά μας όλα αυτά. Οι αγρότες έχουν εξουθενωθεί, το ίδιο και οι κτηνοτρόφοι, οι αλιείς…

Και το κράτος διαφημίζει επενδύσεις εταιρειών στον πρωτογενή τομέα. Τόσα στρέμματα, 200-300, θερμοκήπια φτιάχνει ο τάδε εφοπλιστής, άλλα τόσα ο άλλος.

Και ο δύσμοιρος ο αγρότης δεν μπορεί να πουλήσει σήμερα το λάδι του και να μεγαλώσει τα παιδιά του.

Πριν 2- 3 χρόνια το ελαιόλαδο σε μία συγκυριακή έλλειψη προϊόντος σε όλες τις χώρες της Μεσογείου έφτασε τα οκτώ περίπου ευρώ. Συσκέψεων μαραθώνιος από τα κυβερνητικά επιτελεία για να πέσει τιμή που ανέβαζε τον πληθωρισμό και χάλαγε την εικόνα της οικονομίας της χώρας.

Τώρα; Δε μιλάει κανείς; Εγγυημένη τιμή που να διασφαλίζει τουλάχιστον τα έξοδα δεν μπορεί να υπάρξει; Όχι φυσικά! «Η κοινωνία μας είναι φιλελεύθερη, η αγορά καθορίζει τις τιμές» αυτή είναι η μόνιμη επωδός των διοικούντων. Αν θέλετε όμως να αγοράσσεται ηλεκτρικό αυτοκίνητο  επιδοτείστε με 8 έως 15.000 ευρώ.

Υπάρχει λύση; Υπάρχει! Μόνο που θα βρεθεί όταν οι αγρότες κερδίσουν το σεβασμό. Και αφού δεν τους τον δείχνουν, ας τον απαιτήσουν! Αν δεν το κάνουν τώρα που παίζεται η ζωή τους και το μέλλον των παιδιών τους πότε; Πώς κερδίζεται ο σεβασμός; Ας αναρωτηθούμε όλοι μαζί για να περάσουμε σε επόμενο σημείωμα στις διαδρομές ανάκτησης της -κλεμμένης μας -αξιοπρέπειας….

Δείτε στους πινακες τις τιμές σε Ελλάδα και Ισπανία για το έξτρα παρθένο αυτή τη βδομάδα, στις λίγες πράξεις που έγιναν γιατί δεν πωλείται το προϊόν.