Γράφει ο Θόδωρος Γαλανόπουλος
Με αφορμή το τραγικό δυστύχημα στην Αθήνα στην Πλάκα , λυπάμαι που θα στεναχωρήσω αρκετούς εισοδηματίες , αν βεβαίως δημοσιευτούν οι απόψεις μου. Όταν πρωτοήρθα στην Καλαμάτα πριν 25 και χρόνια οι μνήμες από τον μεγάλο σεισμό ήταν πιο νωπές. Ετσι τα κτήρια που ήταν κατασκευασμένα πριν το σεισμό δεν προτιμούνταν ούτε για αγορά ούτε για ενοικίαση ! Βλέπετε τα μετέπειτα χρόνια μπήκαν πολύ αυστηροί κανονισμοί στις κατασκευές με άπειρα σίδερα και κολώνες που θα αντέξουν και θα κρατήσουν όρθια τα κτήρια , σε ένα σεισμό, που μπορεί να αργήσει αλλα κάποτε θα επιστρέψει !
Με τα χρόνια όμως όλα αυτά ξεχάστηκαν και όλα τα παμπάλαια κτήρια πασαλείφτηκαν με μονώσεις και με μπογιές και γυψοσανίδες και έγιναν πλου αρεστά και εισπράττουν ενοίκιά κατοστάρικα την ημέρα οι ιδιοκτήτες !
Δυστυχώς τη φύση δεν τη ρώτησαν τι θα συμβεί αύριο ! Και αν ω μη γένοιτο ένας σεισμός ; που θα δει την φθορά στην κολώνα ο μηχανικός που είναι ντυμένη με φελεζολ και κάθε λογής μονωτικά ; λεπτομέρειες θα μου πείτε και κακίες από μέρους μου που δεν έχω διαμέρισμα για να εισπράττω, αλλά είμαι ενοικιαστής που κάποια μέρα θα με αντικαταστήσουν με τουρίστες ! Έτσι είναι η κοινωνία μας και η χωρα μας σήμερα ! Ζήσε σήμερα αύριο δεν υπάρχει για να σχεδιάζεις…
