Νέο σχέδιο για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης πίεσης στους υδατικούς πόρους αποκτά η Μεσόγειος, με τη χρηματοδότηση έργων, τις νέες τεχνολογίες και την τεχνητή νοημοσύνη να περνούν πλέον στο επίκεντρο της κοινής στρατηγικής για το νερό.
Στη Ρώμη, πριν από λίγες ημέρες, οι χώρες της Ένωσης για τη Μεσόγειο (UfM) συμφώνησαν σε νέα Υπουργική Διακήρυξη για το Νερό και εγκαινίασαν τη Rome Initiative on Water, με στόχο να μετατραπούν οι εθνικές ανάγκες σε συγκεκριμένα έργα που θα μπορούν να προσελκύσουν χρηματοδότηση και τεχνική βοήθεια. Παράλληλα υιοθετήθηκαν τρία περιφερειακά πλαίσια για τη χρηματοδότηση, τη σύνδεση νερού – ενέργειας -τροφίμων – οικοσυστημάτων και την ψηφιοποίηση του τομέα, η οποία περιλαμβάνει ειδική δράση για το νερό και την τεχνητή νοημοσύνη.
Η συμφωνία έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η λειψυδρία παύει να αποτελεί πρόβλημα μόνο της νότιας όχθης της Μεσογείου. Περισσότεροι από 180 εκατ. άνθρωποι στην ευρύτερη περιοχή ζουν σε συνθήκες λειψυδρίας ενώ επιπλέον 60 εκατ. βρίσκονται αντιμέτωποι με υδατικό στρες.
Για την Ελλάδα, η συζήτηση συμπίπτει με την εφαρμογή της νέας Εθνικής Στρατηγικής για τα Ύδατα και με έναν διευρυνόμενο κατάλογο έργων ύδρευσης και αντιμετώπισης της λειψυδρίας.
Από τα σχέδια στα χρηματοδοτούμενα έργα
Η νέα πρωτοβουλία της Ρώμης επιχειρεί να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που δεν αφορά μόνο την έλλειψη διαθέσιμων πόρων, αλλά και την αδυναμία πολλών αναγκαίων παρεμβάσεων να φτάσουν στο στάδιο στο οποίο μπορούν πράγματι να χρηματοδοτηθούν.
Η Rome Initiative on Water προβλέπει υποστήριξη για τον σχεδιασμό και την προετοιμασία βιώσιμων έργων, ώστε οι εθνικές προτεραιότητες να μετατρέπονται σε επενδυτικά σχέδια ικανά να προσελκύσουν κεφάλαια. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις χώρες της νότιας και ανατολικής Μεσογείου, όπου η πρόσβαση σε τεχνική υποστήριξη και χρηματοδότηση παραμένει δυσκολότερη.
Το ζήτημα θεωρείται κρίσιμο, καθώς οι ανάγκες δεν περιορίζονται στην κατασκευή νέων υποδομών. Χρηματοδότηση απαιτείται για τη λειτουργία και συντήρηση των δικτύων, την ενίσχυση της ανθεκτικότητάς τους, τη διαχείριση των υδατικών πόρων και την ανάπτυξη μη συμβατικών πηγών νερού, στις οποίες περιλαμβάνονται λύσεις όπως η αφαλάτωση και η επαναχρησιμοποίηση.
Οι νέες συστάσεις της UfM ανοίγουν παράλληλα περισσότερο τη συζήτηση για τον τρόπο χρηματοδότησης: δημόσιοι πόροι, ευρωπαϊκά και διεθνή κονδύλια για έργα προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, αναπτυξιακές τράπεζες, εμπορικός δανεισμός και συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα περιλαμβάνονται στα εργαλεία που εξετάζονται για να καλυφθεί το επενδυτικό κενό.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του insider.gr.
