Η αύξηση της διαθέσιμης προσφοράς, η υποστήριξη των νοικοκυριών που αντιμετωπίζουν στεγαστική δυσκολία και η διευκόλυνση της πρόσβασης στην ιδιοκτησία πρέπει να αποτελούν τους βασικούς άξονες της στρατηγικής για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, σύμφωνα με το ΙΟΒΕ. Σε σχετική νέα, ευρύτερη, ανάλυση του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών, το στεγαστικό ζήτημα έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια σε μία από τις κεντρικές οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις της χώρας, με τη στέγαση να αποτελεί πλέον μείζονα άξονα πολιτικής σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ως προς το ποσοστό νοικοκυριών με υπέρμετρη στεγαστική επιβάρυνση (άνω του 40% του διαθέσιμου εισοδήματος) ανά καθεστώς στέγασης, εργασιακό καθεστώς και ηλικία, οι ενοικιαστές επιβαρύνονται σε ποσοστό άνω του 60%, οι νέοι 18-29 ετών σε ποσοστό άνω του 52%, οι άνεργοι σχεδόν στο 50% επί του συνόλου, οι ιδιοκτήτες με στεγαστικό δάνειο σε ποσοστό 48,6%, τα άτομα ηλικίας 30-54 ετών στο 36,6% επί του συνόλου τα εν λόγω «ηλικιακής ομάδας». Στους μισθωτούς το ποσοστό υπέρμετρης επιβάρυνσης ξεπερνά το 33%, στους αυτοαπασχολούμενους φτάνει στο 25,5%, στους συνταξιούχους στο 21,4% και στην ηλικιακή ομάδα 55-84 ετών στο 21,8%.
Πέρα από το εισόδημα, η προσιτότητα στη στέγαση διαφέρει ανάλογα με τον τόπο διαμονής, το καθεστώς στέγασης, την απασχόληση και τα δημογραφικά του νοικοκυριού. Η Ελλάδα καταγράφει τη μεγαλύτερη στεγαστική επιβάρυνση στην ΕΕ (34,6% του διαθέσιμου εισοδήματος έναντι 18,9% το 2025). Σχετικά μεγαλύτερη στεγαστική επιβάρυνση επωμίζονται οι ενοικιαστές, οι ιδιοκτήτες με στεγαστικό δάνειο, οι άνεργοι, οι νέοι και τα μονογονεϊκά νοικοκυριά. Η επιβάρυνση δεν περιορίζεται πλέον στα χαμηλά εισοδήματα, με τα νοικοκυριά στα αστικά κέντρα να πιέζονται εντονότερα. Η άνοδος των τιμών ενισχύει τον πλούτο των ιδιοκτητών, μειώνει όμως την προσιτότητα των νοικοκυριών στη στέγαση.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του www.insider.gr πατώντας ΕΔΩ
