Μπροστά σε μία από τις σοβαρότερες αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών ενδέχεται να βρεθεί το ελληνικό Λύκειο, καθώς ο Εθνικός Διάλογος για το Νέο Λύκειο και το Εθνικό Απολυτήριο περνά πλέον από τις γενικές διακηρύξεις στη συζήτηση συγκεκριμένων επιλογών. Και ανάμεσα σε αυτές ξεχωρίζει μία πρόταση που, εφόσον τελικά υιοθετηθεί, μπορεί να αλλάξει εκ βάθρων τον χάρτη της πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση: οι Πανελλαδικές Εξετάσεις να διατηρηθούν κυρίως για τις σχολές υψηλής ζήτησης, ενώ για τμήματα μεσαίας και χαμηλής ζήτησης να δημιουργηθεί διαφορετική διαδρομή εισαγωγής.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα λίγες ημέρες πριν από την εκδήλωση που διοργανώνει το υπουργείο Παιδείας την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026 στο Ωδείο Αθηνών, με τίτλο «Από τον μαθητή του σήμερα στον πολίτη του αύριο». Η εκδήλωση σηματοδοτεί, σύμφωνα με το ίδιο το υπουργείο, την επόμενη φάση του Εθνικού Διαλόγου και θα έχει στο επίκεντρο το Νέο Λύκειο, το Εθνικό Απολυτήριο, τα νέα προγράμματα σπουδών, τις δεξιότητες, την Τεχνητή Νοημοσύνη και τις διαφορετικές εκπαιδευτικές διαδρομές.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, συγκεντρώνεται αναπόφευκτα στο ερώτημα που απασχολεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μαθητές και οικογένειες: τι θα γίνει τελικά με τις Πανελλαδικές;
Η νέα ιδέα: Δεν χρειάζεται να εξετάζονται όλοι για όλες τις σχολές
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα», στο πλαίσιο της επεξεργασίας των προτάσεων έχει τεθεί η ιδέα ενός συστήματος στο οποίο οι Πανελλαδικές δεν θα αποτελούν υποχρεωτικά τον μοναδικό μηχανισμό εισαγωγής σε κάθε πανεπιστημιακό τμήμα.
Η λογική είναι σχετικά απλή: εκεί όπου η ζήτηση υπερβαίνει κατά πολύ τις διαθέσιμες θέσεις –στις Ιατρικές, στις Νομικές, σε περιζήτητες Πολυτεχνικές σχολές και γενικότερα στα τμήματα για τα οποία ανταγωνίζονται πολλοί περισσότεροι υποψήφιοι από όσους μπορούν να εισαχθούν– θα εξακολουθεί να απαιτείται ένας κοινός, πανελλαδικός και συγκρίσιμος μηχανισμός κατάταξης.
Οι Πανελλαδικές, επομένως, δεν εξαφανίζονται. Θα μπορούσαν όμως να περιοριστούν στον ρόλο της επιλογής για τις σχολές όπου πραγματικά υπάρχει έντονος ανταγωνισμός.
Για ένα τμήμα, αντίθετα, στο οποίο οι θέσεις είναι 200 και οι υποψήφιοι που το επιλέγουν πραγματικά είναι περίπου τόσοι ή λιγότεροι, τίθεται το ερώτημα γιατί πρέπει να προηγείται ακριβώς η ίδια διαδικασία εξετάσεων με εκείνη μιας Ιατρικής Σχολής όπου για κάθε θέση ανταγωνίζονται πολλοί υποψήφιοι.
Σε αυτές τις περιπτώσεις αναζητείται ο δεύτερος δρόμος.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του alfavita.gr.
