Εκατοντάδες κενά εκπαιδευτικών εξακολουθούν να παραμένουν ακάλυπτα σε δημοτικά και νηπιαγωγεία της Μεσσηνίας, παρά τις προσλήψεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη δεύτερη φάση. Το ζήτημα των ελλείψεων επανέρχεται στο προσκήνιο, με τον πρόεδρο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας, Περικλή Κορομηλά, να επισημαίνει ότι το πραγματικό ζητούμενο είναι πόσοι εκπαιδευτικοί βρίσκονται τελικά μέσα στις τάξεις.
«Το ερώτημα δεν είναι πόσες προσλήψεις έχει ανακοινώσει κάθε τόσο το Yπουργείο, αλλά πόσα παιδιά εξακολουθούν να περιμένουν ακόμα τον εκπαιδευτικό τους. Εκεί κρίνεται η εκπαιδευτική πολιτική, μέσα στην τάξη», σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Κορομηλάς. Σύμφωνα με τα στοιχεία κατά τη β΄ φάση είχαν καταγραφεί σε πανελλαδικό επίπεδο περισσότερα από 23.000 κενά εκπαιδευτικών, από τα οποία καλύφθηκαν περίπου 6.600, δηλαδή ποσοστό 30%. Αντίστοιχη, όπως υποστηρίζει, είναι η εικόνα και στη Μεσσηνία. Μετά την Α΄ φάση προσλήψεων είχαν καταγραφεί 102 κενά, ενώ στη δεύτερη φάση πραγματοποιήθηκαν 39 προσλήψεις, αριθμός που αντιστοιχεί σε λιγότερο από 4 στα 10 καταγεγραμμένα όπως είπε «πραγματικά κενά. Στο υπουργείο το γνώριζαν, μας έλεγαν ότι 28 Σεπτεμβρίου θα γίνει η δεύτερη φάση και θα καλυφθούν όλα αυτά τα κενά και τελικά όχι μόνο δεν καλύφθηκαν, αλλά περισσότερα από 60 κενά στα σχολεία της Μεσσηνίας περιμένουν ακάλυπτα».
Ιδιαίτερα έντονο εμφανίζεται το πρόβλημα στα ολοήμερα σχολεία, όπου, σύμφωνα με τον κ. Κορομηλά, οι ελλείψεις εκπαιδευτικών προκαλούν σημαντικές αρρυθμίες. Θέτοντας επίσης ζήτημα αποτελεσματικότητας της διαδικασίας καταγραφής των κενών στα σχολεία: «Εδώ και 7 χρόνια, όπως η κυβέρνηση, προσπαθεί να φτιάξει πλατφόρμες για να καταγράφουν τα κενά. Έχουν επενδύσει στην ψηφιοποίηση, σε πλατφόρμες, αλλά τα κενά δεν καλύπτονται», αναφέρει χαρακτηριστικά. Ο ίδιος ζητά από το υπουργείο Παιδείας ξεκάθαρες απαντήσεις τόσο για τις ανάγκες που έχουν καταγραφεί όσο και για τον αριθμό των προσλήψεων που πραγματοποιούνται, αλλά και για τις ελλείψεις που εξακολουθούν να υφίστανται στα σχολεία. Το βασικό ερώτημα, όπως υπογραμμίζει, είναι «πότε ακριβώς θα βρίσκεται ο εκπαιδευτικός στην τάξη», κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων, τονίζοντας με έμφαση: «Δεν μπορούν να λειτουργήσουν έτσι τα σχολεία!».
