Πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων και η διπλωματία μετατρέπει τους εθνικούς – ή και υπερεθνικούς – στόχους σε σύμβολα. Αν όντως ισχύει η παραδοχή αυτή, τότε το περιβαλλοντικό ζήτημα θα αποτελέσει μια παταγώδη αποτυχία τόσο της πολιτικής όσο και της διεθνούς διπλωματίας.
Συνδιάσκεψη για το κλίμα που διοργανώθηκε τη βδομάδα αυτή στη γαλλική πρωτεύουσα έδειξε ότι ο στόχος που είχε θέσει το 2015 η διεθνής κοινότητα για συγκράτηση της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας της γης στον 1,5 βαθμό Κελσίου έως τα τέλη του 21ου αιώνα θα έχει μια χρονική απόκλιση… 7 δεκαετιών.
«Θέτοντας τον μαξιμαλιστικό αυτό στόχο πολλοί από τους συμμετάσχοντες το 2015 στη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα γνώριζαν ήδη από τότε ότι η πρόκληση ήταν πολύ μεγάλη. Γνώριζαν ότι ο στόχος ήταν σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί. Λίγοι όμως φαντάζονταν ότι η υπέρβαση θα γινόταν τόσο γρήγορα», γράφει η Μαρί Μπελάν στη «Le Figaro».
Η ρεπόρτερ της γαλλικής εφημερίδας σημειώνει ότι οι 73 επιστήμονες από όλο τον κόσμο που συμμετείχαν στη συνδιάσκεψη της εβδομάδας αυτής στο Παρίσι κατέληξαν στο απογοητευτικό συμπέρασμα ότι το μέσο επίπεδο αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη θα έχει κι όλας φθάσει τον 1,5 βαθμό Κελσίου μέχρι το τέλος της δεκαετίας που διανύουμε, αντί για το τέλος του 21ου αιώνα.
Στη συνδιάσκεψη αναλύθηκαν τα ευρήματα και τα συμπεράσματα μελέτης για το κλίμα που δημοσίευσε πρόσφατα το περιοδικό «Earth System Science Data». Υπενθυμίζεται ότι ως βάση για τον υπολογισμό της αύξησης της θερμοκρασίας της γης συμφωνήθηκε να λαμβάνεται η μέση θερμοκρασία στον πλανήτη την πεντηκονταετία 1850-1900, την περίοδο δηλαδή της μεγάλης έκρηξης της βιομηχανικής επανάστασης.
