Κάποτε, στα 30, η πλειοψηφία είχε σπίτι, παιδιά, σκύλο και δόση στεγαστικού. Σήμερα, ένας νέος άνθρωπος σε αντίστοιχη ηλικία μπορεί να έχει πτυχίο, δουλειά κι ακόμη να σκέφτεται αν «βγαίνει» να αλλάξει σπίτι.
Θυμάστε που όταν ήμασταν μικροί ανυπομονούσαμε να μεγαλώσουμε; Κατά τα φαινόμενα, αυτό δεν ισχύει πλέον: η ενηλικίωση μοιάζει να μπαίνει κι αυτή σε αναμονή. Όχι επειδή οι σημερινοί 30άρηδες δεν επιθυμούν να μεγαλώσουν, αλλά επειδή το κόστος του να μεγαλώσει κανείς έχει γίνει πολύ πιο δύσκολο να υπολογιστεί. Η φετινή, 15η ετήσια έρευνα της Deloitte για τη Gen Z και τους Millennials δίνει μια αρκετά καθαρή εικόνα αυτής της πραγματικότητας. Περισσότεροι από τους μισούς (55% της Gen Z και 52% των Millennials) λένε ότι έχουν αναβάλει σημαντικές αποφάσεις ζωής εξαιτίας της οικονομικής τους κατάστασης. Στην κατηγορία αυτή μπαίνουν ο γάμος, η δημιουργία οικογένειας, η έναρξη μιας επιχείρησης ή ακόμη και η περαιτέρω εκπαίδευση.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν σταματά στην πρόθεση. Το 47% και των δύο γενεών δηλώνει ότι ζει paycheck-to-paycheck (αυτό που στα ελληνικά περιγράφουμε με την έκφραση «μεροδούλι-μεροφάι», δηλαδή χωρίς δυνατότητα αποταμίευσης), ενώ το 34% δυσκολεύεται να καλύψει κάθε μήνα όλα τα έξοδα διαβίωσης. Για το 51% της Gen Z και το 40% των Millennials, η αγορά ενός σπιτιού είναι απλώς οικονομικά απρόσιτη. Όσο για τη δημιουργία οικογένειας, από την διπλωματική απάντηση της Gen X «όταν έρθει η ώρα», οι εκπρόσωποι των 2 νεότερων γενεών βάζουν μια νέα υποσημείωση: «εφόσον βγαίνουν τα νούμερα».
Υπάρχει κάτι οριακά κωμικό στην απόσταση ανάμεσα στο φαντασιακό της ενηλικίωσης κατά το παρελθόν και στο πώς την βιώνει η κοινωνία στο σύνολό της σήμερα. Οι προηγούμενες γενιές μεγάλωσαν με ένα σχετικά συγκεκριμένο manual: σπουδές, δουλειά, γάμος, σπίτι, παιδιά. Δεν ακολουθούσαν όλοι την ίδια διαδρομή, φυσικά, αλλά το μοντέλο ήταν αναγνωρίσιμο. Στα 25 ήσουν «μεγάλος». Στα 30 έπρεπε περίπου να έχεις καταλάβει τι κάνεις.
διαβάστε το δημοσίευμα του www.newmoney.gr πατώντας ΕΔΩ
