Νέο κύμα ενεργειακής ακρίβειας απειλεί νοικοκυριά και επιχειρήσεις, καθώς οι ανατιμήσεις εξαπλώνονται ταυτόχρονα στα καύσιμα κίνησης, στο ηλεκτρικό ρεύμα και στη θέρμανση. Η πίεση έχει ήδη φτάσει στις αντλίες, όπου βενζίνη και ντίζελ παρά τις παρεμβάσεις κινούνται πάνω από το ψυχολογικό όριο των 2 ευρώ, επεκτείνεται στην αγορά ηλεκτρισμού λόγω της απότομης ανόδου της χονδρεμπορικής τιμής και απειλεί να κορυφωθεί από τα μέσα Οκτωβρίου με την έναρξη της διάθεσης του πετρελαίου θέρμανσης, το οποίο με τις τρέχουσες εξελίξεις θα κάνει ακριβή πρεμιέρα.
Η πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στις ανατιμήσεις χτίζεται, προς το παρόν, με τη συνδρομή των ενεργειακών επιχειρήσεων. Στην ηλεκτρική ενέργεια, η νέα εμπορική πολιτική της ΔΕΗ και κυρίως το ιδιαίτερα ανταγωνιστικό σταθερό πρόγραμμα των 11,5 λεπτών ανά κιλοβατώρα προσφέρουν στην κυβέρνηση ένα σημαντικό ανάχωμα, περιορίζοντας την ανάγκη για επιστροφή σε οριζόντιες επιδοτήσεις των λογαριασμών. Η τιμολογιακή επιλογή της Επιχείρησης λειτουργεί αντικειμενικά ως μηχανισμός προστασίας από τις έντονες διακυμάνσεις της χονδρεμπορικής αγοράς, καλύπτοντας μεγάλο μέρος των καταναλωτών χωρίς άμεση επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.
Αντίστοιχο μοντέλο εφαρμόζεται και στα καύσιμα, όπου δημόσιος και ιδιωτικός τομέας επιστρατεύεται για να συμβάλει στη συγκράτηση των αυξήσεων. Τα διυλιστήρια έχουν παρατείνει τις εκπτώσεις προς τις εταιρείες εμπορίας με στόχο οι μειώσεις να φτάσουν στην αντλία και να βάλουν φρένο στην τελική επιβάρυνση για οδηγούς και επιχειρήσεις.
Η συμβολή αυτή, ωστόσο, έχει και μια δεύτερη ανάγνωση. Η ανάληψη μέρους του κόστους από τις επιχειρήσεις μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο στις πολιτικές πιέσεις για την επιβολή έκτακτης φορολογίας στα αυξημένα κέρδη των διυλιστηρίων. Πρόκειται για ένα ενδεχόμενο που δεν έχει τεθεί επισήμως στην Ελλάδα, αλλά παραμένει στο τραπέζι άλλων ισχυρών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Συνεπώς, για τον κλάδο η εθελοντική συμμετοχή στη συγκράτηση των λιανικών τιμών ενδέχεται να θεωρείται προτιμότερη από μια έκτακτη και δυνητικά πολύ πιο επιζήμια φορολογική παρέμβαση, την οποία ξορκίζουν οι διοικήσεις των ομίλων HelleniQ Energy και Motor Oil.
Η επιλογή αυτή επιτρέπει στην κυβέρνηση να μοιράσει το βάρος της ενεργειακής κρίσης ανάμεσα στο Δημόσιο και στις επιχειρήσεις, διατηρώντας δημοσιονομικές εφεδρείες για τον χειμώνα. Το δύσκολο ερώτημα είναι εάν η συγκεκριμένη γραμμή άμυνας θα αντέξει σε περίπτωση που οι διεθνείς ανατιμήσεις αποκτήσουν μεγαλύτερη ένταση και διάρκεια, όπως εκτιμούν στελέχη της αγοράς και διεθνείς αναλυτές.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του www.newmoney.gr πατώντας ΕΔΩ
