Μέσα Αυγούστου και η ευρωπαϊκή γεωργία διαχειρίζεται ακόμη τις συνέπειες μιας κρίσης που ξεκίνησε νωρίτερα μέσα στη χρονιά, την κατακόρυφη άνοδο του κόστους των λιπασμάτων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μετά από μήνες προετοιμασίας, έδωσε στο τέλος Ιουλίου την οριστική της απάντηση, εγκρίνοντας ένα πακέτο μέτρων που δεν αφορά μόνο την άμεση στήριξη αλλά και έναν εντελώς νέο μηχανισμό ρευστότητας για τους παραγωγούς. Το ερώτημα που μένει ανοιχτό δεν αφορά πλέον τις Βρυξέλλες, αλλά τις πρωτεύουσες των κρατών μελών.
Η βασική καινοτομία της απόφασης είναι η δημιουργία ενός μηχανισμού ρευστότητας μέσα στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, ο οποίος μπορεί να συγχρηματοδοτηθεί σε πολύ υψηλό ποσοστό από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Τα κράτη μέλη αποκτούν παράλληλα τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν πόρους του ταμείου που παρέμεναν αδιάθετοι και διαφορετικά θα κινδύνευαν να χαθούν, προσθέτοντας παράλληλα σημαντική εθνική χρηματοδότηση αν το επιθυμούν. Η στήριξη μπορεί να καταβληθεί ως σταθερό ποσό ανά έκταση, μέσα από τα ήδη υπάρχοντα Στρατηγικά Σχέδια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, χωρίς να χρειάζεται η δημιουργία νέου διοικητικού πλαισίου από το μηδέν. Είναι μια επιλογή σχεδιασμού που δείχνει πρόθεση να γίνουν όλα με ταχύτητα, αφού αποφεύγει τον χρόνο που θα απαιτούσε ένα εντελώς νέο καθεστώς ενισχύσεων.
Παράλληλα, η Επιτροπή επιτρέπει στις εθνικές αρχές να προχωρήσουν σε αυξημένες προκαταβολές των άμεσων ενισχύσεων πριν από τη συνήθη ημερομηνία έναρξης της καταβολής τους τον Οκτώβριο, δίνοντας έτσι ένα δεύτερο κανάλι ενίσχυσης της ρευστότητας που δεν περνάει καν από το νέο εργαλείο.
Η απόφαση δεν είναι αποκομμένη από το υπόλοιπο έτος άλλα εντάσσεται στο ευρύτερο Σχέδιο Δράσης για τα Λιπάσματα που η Κομισιόν είχε παρουσιάσει την άνοιξη, και συνοδεύεται από ένα έκτακτο πακέτο οικονομικής στήριξης που εγκρίθηκε λίγες μέρες νωρίτερα, μέσα από το Αποθεματικό Κρίσεων της Ένωσης. Η επιχειρηματολογία της Επιτροπής είναι σαφής και επαναλαμβάνεται σε κάθε ανακοίνωση της τελευταίας περιόδου, η υψηλή εξάρτηση της ευρωπαϊκής γεωργίας από εισαγόμενα λιπάσματα αποτελεί κίνδυνο για την επισιτιστική ασφάλεια και τη στρατηγική αυτονομία της Ένωσης, και η αντιμετώπισή της απαιτεί όχι μόνο άμεση οικονομική στήριξη αλλά και εργαλεία που μειώνουν τη μελλοντική ευπάθεια των παραγωγών σε αντίστοιχες διακυμάνσεις. Με αυτή την έννοια, ο νέος μηχανισμός δεν είναι απλώς ένα ακόμη κονδύλι, αλλά μια προσπάθεια θεσμικής προσαρμογής σε μια συνθήκη που η Ένωση θεωρεί πλέον διαρθρωτική και όχι συγκυριακή.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του insider.gr.
