Τα στοιχεία της Eurostat αποκαλύπτουν ότι η στεγαστική κρίση έχει εξελιχθεί σε κρίση οικονομικής αυτονόμησης και κοινωνικής συνοχής.
Η κατοικία δεν αποτελεί απλώς έναν χώρο διαμονής. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομείται η προσωπική ανεξαρτησία, η επαγγελματική εξέλιξη, η δημιουργία οικογένειας και, τελικά, η κοινωνική και οικονομική πορεία κάθε νέου ανθρώπου. Όταν, όμως, η πρόσβαση σε μία αξιοπρεπή και οικονομικά προσιτή κατοικία γίνεται ολοένα δυσκολότερη, η στεγαστική κρίση παύει να αφορά αποκλειστικά την αγορά ακινήτων. Εξελίσσεται σε ζήτημα κοινωνικής συνοχής, δημογραφικής βιωσιμότητας και ίσων ευκαιριών για τη νέα γενιά.
Η ηλικιακή ομάδα 25 έως 34 ετών δεν αφορά νέους που βρίσκονται ακόμη στη φάση των σπουδών ή της αναζήτησης της πρώτης τους εργασίας. Πρόκειται για ανθρώπους που, στη μεγάλη τους πλειονότητα, έχουν ολοκληρώσει την εκπαίδευσή τους, έχουν ενταχθεί ή επιδιώκουν να εδραιωθούν στην αγορά εργασίας και βρίσκονται στο πιο παραγωγικό στάδιο της ζωής τους. Είναι η περίοδος κατά την οποία λαμβάνονται οι σημαντικότερες αποφάσεις: η δημιουργία ανεξάρτητου νοικοκυριού, η απόκτηση πρώτης κατοικίας, η συμβίωση, η δημιουργία οικογένειας και η απόκτηση παιδιών.
Τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, που δημοσιεύθηκαν τον Ιούλιο του 2026 και αφορούν το έτος 2025, αποτυπώνουν με σαφήνεια αυτή την πραγματικότητα. Ο δείκτης που καταγράφει το ποσοστό των νέων ηλικίας 25-34 ετών που εξακολουθούν να διαμένουν με τους γονείς τους αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κοινωνικοοικονομικούς δείκτες στην Ευρώπη, καθώς αντανακλά τη δυνατότητα οικονομικής αυτονόμησης των νέων, την προσβασιμότητά τους στην αγορά κατοικίας και, ευρύτερα, την αποτελεσματικότητα της στεγαστικής πολιτικής κάθε χώρας.
Και, δυστυχώς, η εικόνα για την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ανησυχητική.
