Σε ένα παλιό βιομηχανικό κτίριο στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, η Naomi Mishkin κατασκευάζει πουκάμισα από βαμβάκι και μαλλί. Δεν είναι φθηνά, δεν πωλούνται ποτέ με έκπτωση και κατασκευάζονται μόνο κατόπιν παραγγελίας.
Το λευκό βαμβακερό πουκάμισο Oxford της εταιρείας της, Naomi Nomi, κοστίζει 268 δολάρια, ενώ ένα αντίστοιχο από μαλλί μερινός φτάνει τα 338 δολάρια. Η παραγωγή γίνεται στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, λίγα χιλιόμετρα από το εργαστήριό της.
Η επιχειρηματίας, που ίδρυσε την εταιρεία το 2018, έχει επιλέξει ένα μοντέλο που έρχεται σε αντίθεση με τις πρακτικές της παγκόσμιας βιομηχανίας μόδας. Και, όπως αναφέρει το CNN, βρίσκει ολοένα περισσότερους πελάτες οι οποίοι προτιμούν να αγοράζουν λιγότερα αλλά ποιοτικότερα ρούχα.
Η Mishkin υποστηρίζει ότι ο μέσος πελάτης της αγοράζει αρχικά ένα πουκάμισο και επιστρέφει μέσα σε έξι μήνες για άλλα τρία.
Περισσότερα χρήματα, χαμηλότερη ποιότητα
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη λεγόμενη fast fashion. Ακόμη και καθιερωμένες εταιρείες της μεσαίας κατηγορίας αυξάνουν τις τιμές τους, ενώ χρησιμοποιούν φθηνότερα υλικά και περιορίζουν το κόστος παραγωγής.
Σύμφωνα με τον Neil Saunders, διευθύνοντα σύμβουλο λιανικού εμπορίου της GlobalData, οι καταναλωτές εξετάζουν πλέον προσεκτικότερα τη σχέση τιμής και ποιότητας.
«Οι καταναλωτές ενδιαφέρονται περισσότερο να αγοράζουν λιγότερα, αλλά να αγοράζουν σωστά», σημειώνει, προσθέτοντας ότι αξιολογούν τη διάρκεια ζωής ενός ρούχου και πόσες φορές θα μπορέσουν να το φορέσουν.
Η αύξηση του πληθωρισμού δεν τους οδηγεί απαραίτητα σε φθηνότερες μάρκες. Αντίθετα, αρκετοί αναζητούν προϊόντα που θα αντέξουν περισσότερο.
Σε αυτή την κατηγορία απευθύνονται μικρότερες εταιρείες, οι οποίες βρίσκονται ανάμεσα στη μαζική αγορά και την πολυτέλεια. Πρόκειται για ρούχα ακριβότερα από εκείνα των μεγάλων αλυσίδων, αλλά φθηνότερα από τις δημιουργίες των οίκων υψηλής μόδας.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του moneyreview.gr.
