Τα νέα δεδομένα μετά την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον νόμο Κατσέλη, προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν -κατά το δοκούν ενδεχομένως όμως- δικαστήρια, τράπεζες και δανειολήπτες.
Την απόφαση μελετούν και στο υπουργείο Εθνικής Οικονομικών και Οικονομικών, με σκοπό να νομοθετήσουν για οριοθετήσουν τις διεκδικήσεις, αλλά και να επιλύσουν ζητήματα εφαρμογής για να μη (παρα-) σύρονται δανειολήπτες στα δικαστήρια προκειμένου να διεκδικήσουν ευνοϊκότερη μεταχείριση.
Δεκαπέντε χρόνια «ασάφεια νόμου»!
Σε κάθε περίπτωση, το βέβαιον είναι ότι 16 χρόνια μετά την ψήφισή του, ο νόμος 3869 του 2010 περί προστασίας των δανειοληπτών και της κύριας κατοικίας, τώρα ξαναγράφεται στα δικαστήρια!
Η ίδια η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου (6/2026) που δημοσιεύθηκε προ ημερών μόλις, δεν αφήνει αμφιβολία για αυτό. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέλαβε να επιλύσει ένα «κατασκευαστικό σφάλμα» του νόμου Κατσέλη: ο νόμος 3869 δεν όριζε πουθενά σε ποια βάση θα έπρεπε (εδώ και 15 χρόνια) να υπολογίζεται ο τόκος που ο ίδιος νόμος προβλέπει ότι επιβάλλεται να πληρώνει ο οφειλέτης του οποίο ρυθμίζεται δικαστικά το χρέος.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του insider.gr πατώντας ΕΔΩ.
