Podcasts, σειρές streaming, βιβλία: το έγκλημα είναι ένα μεγάλο αφηγηματικό είδος της σύγχρονης ψυχαγωγίας.
Υποβλητική μουσική, σκοτεινή ατμόσφαιρα, φράσεις που μένουν στον αέρα, αμείλικτα ερωτήματα είναι μερικά από τα υλικά που συνθέτουν την εξιστόρηση ενός εγκλήματος. Μια δολοφονία μπορεί να γίνει πρωτοσέλιδο, βιβλίο, εκπομπή, ντοκιμαντέρ, τηλεοπτική σειρά, podcast, ακόμη και τραγούδι. Πολλές φορές μάλιστα το έγκλημα αποκτά αξιοσημείωτη εμπορική αξία. Για πολλούς, η έλξη βρίσκεται στην προσπάθεια να μπουν στο μυαλό ενός πραγματικού δολοφόνου και να ανατριχιάσουν με όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Ή, όπως έλεγε το τραγούδι του 1981 «Οδός Σανταρόζα» σε στίχους και μουσική του Βασίλη Νικολαΐδη: «Με συγκινούν οι συγγενείς που κλαίνε στους διαδρόμους / Κι η αδρεναλίνη μ’ ανεβάζει τους σφυγμούς / Σα βλέπω αυτόν τον άθλιο κοντά στους αστυνόμους / Να σπαρταράει σαν ψάρι απ’ τους λυγμούς»…
