Πότε θα ενεργοποιηθεί το πρόγραμμα «Διατηρώ», η Τράπεζα Γης και η Μεταφορά Συντελεστή Δόμησης – Πώς, ποιοι και πόσο θα χρηματοδοτούνται
Το διατηρητέο κτιριακό απόθεμα της χώρας βρίσκεται εδώ και χρόνια σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς η ανάγκη προστασίας του συγκρούεται συχνά με τα υψηλά κόστη συντήρησης, τους αυστηρούς περιορισμούς αξιοποίησης και τη γραφειοκρατία των αρμόδιων υπηρεσιών. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η λειτουργία ενός λειτουργικού και οικονομικά βιώσιμου μοντέλου παρέμβασης έχει καταστεί επιτακτική.
Σε αυτό ακριβώς το πεδίο έρχεται να απαντήσει το περίφημο πρόγραμμα «Διατηρώ» ένα πολύπαθο πρόγραμμα που είχε ανακοινωθεί για πρώτη φορά στα τέλη του 2020 αλλά ακόμη δεν έχει ανοίξει. Μάλιστα, αρμόδιες πηγές αναφέρουν ότι, δεν αναμένεται να βγει στον αέρα πριν τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.
Δεσμευμένοι πόροι 75 εκατ. ευρώ
Σε κάθε περίπτωση, ο Γενικός Γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Ευθύμιος Μπακογιάννης, μιλώντας σε ημερίδα που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ιδιοκτητών Διατηρητέων Κτηρίων και Μνημείων, ανέφερε ότι 75 εκατ. ευρώ είναι ήδη δεσμευμένα ενώ ο οδηγός είναι έτοιμος και συμφωνημένος με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Περιέγραψε μάλιστα και τα βασικά «εργαλείο» του προγράμματος για παρεμβάσεις σε διατηρητέα κτίρια, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση τόσο στη χρηματοδοτική διάσταση όσο και στους περιορισμούς που θέτει το ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Προοπτική αύξησης χρηματοδότησης
Όπως επεσήμανε, εκτός από το δεσμευμένο κονδύλι των 75 εκατ. ευρώ, υπάρχει και προοπτική ενίσχυσης των πόρων, εφόσον υπάρξει ισχυρό ενδιαφέρον. «Από τη στιγμή που θα ανοίξει το πρόγραμμα, εάν υπάρξει εξάντληση της υπερδέσμευσης των 150 εκατομμύριων και καλυφθούν οι αιτήσεις, το υπουργείο Οικονομικών έχει δεσμευθεί ότι θα συμπληρώσει τα υπόλοιπα χρήματα», τόνισε, εξηγώντας ότι υπάρχει επιφυλακτικότητα ως προς το ύψος των κονδυλίων που θα δεσμευτούν εξαρχής.
Ο φόβος καθυστερήσεων και απώλειας πόρων
Ο βασικός φόβος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι να «κλειδώσουν» μεγάλα ποσά από το ΕΣΠΑ χωρίς να μπορέσουν τελικά να αξιοποιηθούν εγκαίρως, λόγω καθυστερήσεων στην ωρίμανση των μελετών. Και αυτό γιατί –όπως παραδέχθηκε– οι αρμόδιες υπηρεσίες λειτουργούν υπό πίεση, με περιορισμένο προσωπικό και αυξημένο φόρτο εργασίας, γεγονός που συχνά οδηγεί σε χρονοκαθυστερήσεις στις εγκρίσεις και στην υλοποίηση των έργων.
