Τα σύκα είναι από τα φρούτα που άλλοι τρώνε ολόκληρα και άλλοι ξεφλουδίζουν σχολαστικά. Μια νέα μελέτη έρχεται να δώσει έναν καλό λόγο για να αφήσουμε το μαχαίρι στην άκρη καθώς στη φλούδα του σύκου συγκεντρώνεται σημαντικό μέρος των ουσιών που παρουσιάζουν το μεγαλύτερο διατροφικό ενδιαφέρον.
Αν ένα ώριμο σύκο καταλήγει στο πιάτο μας, υπάρχει μια μικρή απόφαση που συνήθως παίρνουμε από συνήθεια. Το τρώμε όπως είναι ή αφαιρούμε τη φλούδα; Για πολλούς η δεύτερη επιλογή μοιάζει δεδομένη, κυρίως επειδή η υφή της φλούδας δεν είναι ίδια σε όλες τις ποικιλίες ή επειδή θεωρούμε ότι το εσωτερικό είναι το «καλό» μέρος του φρούτου. Η επιστήμη, πάντως, δείχνει ότι η φλούδα μόνο περιττή δεν είναι.
Τι έδειξε η νέα έρευνα
Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 25 Αυγούστου 2026 στο επιστημονικό περιοδικό European Food Research and Technology εξέτασε χωριστά τη φλούδα και τη σάρκα σύκων διαφορετικών ποικιλιών, αναλύοντας τη σύστασή τους σε καροτενοειδή, τοκοφερόλες και τοκοτριενόλες, αμινοξέα και φαινολικές ενώσεις. Οι διαφορές που βρήκαν οι ερευνητές ήταν σημαντικές.
Για παράδειγμα, το β-καροτένιο που ήταν το κυριότερο καροτενοειδές που ανιχνεύθηκε, βρέθηκε στα ώριμα σύκα σε συγκέντρωση περίπου 2,7 φορές μεγαλύτερη στη φλούδα από ό,τι στη σάρκα.
Παρόμοια εικόνα παρουσίασαν ορισμένες τοκοφερόλες, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η κατανομή των πολυφαινολών. Οι ανθοκυανίνες εντοπίζονταν κυρίως στη φλούδα, ενώ εκεί βρέθηκαν επίσης φλαβονόλες, ανάμεσά τους παράγωγα της κερκετίνης. Συνολικά, η φλούδα παρουσίαζε μεγαλύτερη ποικιλία φαινολικών ενώσεων από τη σάρκα.
Αυτό δεν είναι εντελώς παράξενο γιατί η φλούδα είναι το τμήμα του φρούτου που βρίσκεται διαρκώς εκτεθειμένο στο περιβάλλον. Συνεπώς, αποτελεί την πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στην ηλιακή ακτινοβολία, στις μεταβολές των συνθηκών και σε άλλους εξωτερικούς παράγοντες και γι’ αυτό στους φυτικούς ιστούς της συσσωρεύονται διαφορετικές προστατευτικές ενώσεις.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του https://cantina.protothema.gr πατώντας ΕΔΩ
