Του Θόδωρου Γαλανόπουλου
Πριν πενήντα – εξήντα χρόνια ο δάσκαλος ήταν ένας φτωχός αγωνιστής των γραμμάτων που πήγαινε χιλιόμετρα με τα πόδια για να μάθει πέντε γράμματα σε ξυπόλητα παιδιά , σε φτωχούς και πιο εύπορους , σε χωριά και σε πόλεις !
Ήταν ένας αξιόλογος και σεβαστός από όλους, αν και για να τα βγάλει πέρα , μπορεί να έμενε μέσα στο σχολείο , να του πρόσφεραν και καμιά πίτα και κανένα καρβέλι ψωμί ! Όμως κανένας , μα κανένας δεν ξεστόμισε ποτέ , ότι ο δάσκαλος είναι ένας τζαμπατζής , ένας τεμπέλης , ενας δημόσιος υπάλληλος που καλά κάνουν και δεν τον πληρώνουν καλά …. Όμως σήμερα εδώ που ζούμε , βγήκε μια τυχάρπαστη που έγινε βουλευτής καλοπληρωμένη , να πει ότι τα παιδάκια μας που πάνε να διδάξουν με έναν πενιχρό μισθό , ότι το τζάμπα πέθανε !
Όχι δεν πέθανε το τζάμπα, πέθανε η αξιοπρέπεια του Έλληνα , η αξιολόγηση και η κριτική σκέψη να καταλαβαίνεις ποιο είναι το συμφέρον σου , και ποιον πρέπει να ψηφίζεις και να στέλνεις στη βουλη ! Χάθηκε κάθε αξία και ηθική και μέτρο ! Νομίζεις ότι κοροϊδεύεις , ότι κάνεις πλάκα στο σύστημα όταν στέλνεις με τη ψήφο σου όλους του βλαμμένους και τους ανάξιους και τους χαζούς να σε εκπροσωπήσουν και να λύσουν σοβαρότατα προβλήματα που μαστίζουν όλους μας ,και έχουν φτάσει τη χώρα μας στο τελευταίο σκαλί της παρακμής ! Συνεχίστε έτσι , διαλέξτε όλους τους μαϊντανούς της τηλεόρασης και μετα καθίστε μπροστά της και βρίστε με τα χάλια σας και τα χάλια μας !
Ζήτω η Ελλάς !
