Με νέες προκλήσεις βρίσκεται αντιμέτωπη η δικαιοσύνη. Το κυρίαρχο ζήτημα αφορά την έλλειψη υποδομών και προσωπικού, ενώ στην εξίσωση μπαίνει το περί δικαίου αίσθημα και η ψηφιακή μετάβαση. Με μεγάλο ενδιαφέρον τα όσα προσεγγίστηκαν στην εκδήλωση για το ξεκίνημα του νέου δικαστικού έτους.
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Δ.Σ.Κ.
ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ
Βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε μια νέα αφετηρία, την προ ολίγων ημερών, έναρξη του νέου δικαστικού έτους.
Ως γνωστόν με το νέο δικαστικό χάρτη το Εφετείο Καλαμάτας έχει ήδη ενδυναμωθεί. αφού πλέον στην αρμοδιότητα του υπάγονται οι υποθέσεις του Πρωτοδικείου Σπάρτης, το δε πρώην Ειρηνοδικείο Πύλου έχει αναβαθμιστεί σε περιφερειακό Πρωτοδικείο.
Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει, ωστόσο, ένα ουσιαστικά αναπάντητο ερώτημα: γιατί να εξακολουθεί να αργεί η απονομή της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα ?
Οι πραγματικές αιτίες της καθυστέρησης έκδοσης δικαστικών αποφάσεων στη χώρα μας, είναι δύο, βασικές και αθεράπευτες, γιατί καμμία νομοθετική παρέμβαση δεν τις στόχευσε, αλλά όλες τις επιδείνωσαν: Η πολυνομία και η έλλειψη επαρκών υποδομών και προσωπικού.
Η ελληνική δικαιοσύνη είναι μια Δικαιοσύνη, δυστυχώς, χωρίς ασφάλεια δικαίου, που κανείς δεν είναι βέβαιος για τίποτα, μέσα στην πληθώρα της πολυνομίας και των διαδοχικών νομοθετικών τροποποιήσεων. Όσοι προσέρχονται στα δικηγορικά γραφεία, συχνά έχουν την εντύπωση, ότι εμπαίζονται από τους δικηγόρους, όταν οι τελευταίοι δηλώνουν αβέβαιοι για το τι ισχύει στην υπόθεση τους, ότι η νομική συμβουλή που θα τους δώσουν, για να είναι ασφαλής, προϋποθέτει χρονοβόρα και, φυσικά, δαπανηρή και αμειβόμενη μελέτη, και διότι τα πάντα αποτελούν ζήτημα ερμηνείας, διαχρονικότητας και μεταβατικότητας.
Η προμήθεια κωδίκων γίνεται συχνότερα από την προμήθεια εφημερίδων και η απλήρωτη δουλειά των δικηγόρων πολλαπλασιάζεται. Τριάντα φορές στα τελευταία δέκα χρόνια με συνεχείς παρεμβάσεις και αλλαγές στους κώδικες. Το έδαφος για την ανάπτυξη οποιασδήποτε θεωρίας και νομολογίας διαρκώς ανατρέπεται.
Όλα αυτά όμως, πολλαπλασιάζουν ανάλογα, και τον χρόνο ενασχόλησης των δικαστών και προσθέτουν ευθύνες, για την επιλογή των εφαρμοστέων διατάξεων, καθώς διαρκώς τίθενται ζητήματα μεταβατικού και διαχρονικού δικαίου.
Καμία επιτάχυνση στη δικαιοσύνη δεν μπορεί να γίνει, εάν δεν βελτιωθεί η υλικοτεχνική υποδομή και κυρίως δεν καλυφθούν τα τεράστια κενά των οργανικών θέσεων των δικαστικών λειτουργών αλλά και των δικαστικών υπαλλήλων.
Χαρακτηριστικό των ανωτέρω τυγχάνουν τα εξής:
- Το Εφετείο Μεσσηνίας για να λειτουργήσει ομαλώς χρειάζεται οπωσδήποτε 1 ακόμα Εφέτη, ενώ η Εισαγγελία Εφετών Μεσσηνίας χρειάζεται οπωσδήποτε 1 Αντεισαγγελέα Εφετών.
- Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Μεσσηνίας, βρίσκεται στα όρια της και η λειτουργία της βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στο φιλότιμο και στην υπερπροσπάθεια των υπηρετούντων εισαγγελικών λειτουργών (και εδώ υπάρχουν κενά) καθώς και των ελαχίστων δικαστικών υπαλλήλων, όπως επίσης και στο παράλληλο Πρωτοδικείο Κυπαρισσίας έχουν μείνει ελάχιστοι υπάλληλοι.
Κύριες και Κύριοι Δικαστές,
Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,
Πρέπει όλοι μαζί Δικαστές και Δικηγόροι να επιχειρήσουμε ένα νέο ξεκίνημα, απαλλαγμένοι από την ένταση, την καχυποψία και την αντιπαλότητα που σημάδεψαν το τελευταίο χρονικό διάστημα τις σχέσεις μεταξύ Δικηγόρων και Δικαστών…
Η Δικαιοσύνη δεν ανήκει ούτε στους μεν ούτε στους δε…
Είναι το κοινό μας σπίτι…
Ένας θεσμός που υπηρετούμε από διαφορετικές θέσεις, αλλά με κοινό σκοπό: την προστασία του Κράτους Δικαίου, τα δικαιώματα και την εμπιστοσύνη του Έλληνα πολίτη…
Η σύγκρουση μεταξύ (Συν)λειτουργών της Δικαιοσύνης δεν αφήνει νικητές…
Είναι αλήθεια ότι το προηγούμενο χρονικό διάστημα υπήρξαν εκατέρωθεν αστοχίες, υπερβολές και συμπεριφορές που δημιούργησαν μεταξύ μας κρίση εμπιστοσύνης…
Όμως, οι δύσκολες στιγμές δεν πρέπει να μας εγκλωβίσουν σε ένα φαύλο κύκλο αντιπαράθεσης…
Αντίθετα, οφείλουν να αποτελέσουν αφορμή αυτογνωσίας και επαναπροσδιορισμού της κοινής μας Ευθύνης…
Είμαστε στην ίδια όχθη του ποταμού – ποτέ στην απέναντι…
Απέναντί μας βρίσκονται μόνον οι παθογένειες της Ελληνικής Δικαιοσύνης…
Εύχομαι σε όλους σας υγεία, προσωπική και οικογενειακή ευτυχία, ώστε μαζί με τους άμεσους συνεργάτες, όλων μας, και των Δικαστών και των Δικηγόρων, τους δικαστικούς υπαλλήλους, προς τους οποίους απευθύνω τις ίδιες ευχές, να συνεχίσουμε και στην διάρκεια αυτής της δικαστικής χρονιάς, με πνεύμα σύμπνοιας, αλληλοκατανόησης, αλληλοεκτίμησης και αλληλοσεβασμού, να ανταποκρινόμαστε στις απαιτήσεις του υψηλού μας λειτουργήματος.
