Γράφει ο Γιώργος Πουλοκέφαλος
Ένα είδος σε υπερεπάρκεια σε αυτόν τον τόπο ήταν ανέκαθεν οι αυτόκλητοι σωτήρες ! Και κυρίως του πρόσφατου παρελθόντος. Όλοι τους με έναν σαφή και προκαθορισμένο στόχο ! Να μας σώσουν από κάτι ! Μετά αρχίζουν οι τροχιοδεικτικές βολές ! Και μετά καταμέτρηση εκείνων που «τσιμπάνε» ! Και εάν το άθροισμα είναι ικανοποιητικό στα πλαίσια του εταιρικού «κοπαδισμού» , παλιά μας τέχνη κόσκινο άλλωστε έπεται η μεγάλη απόφαση ! Κάθοδος στον πολιτικό στίβο με δημιουργία νέου κόμματος, με ότι αυτό συνεπάγεται !
Από τη στιγμή που η κ. Καρυστιανού το αποφάσισε και διέβη τον Ρουβίκωνα με τη σημαία της οιωνεί κάθαρσης υπάρχει σίγουρα ένας διάχυτος προβληματισμός ! Μια μάνα χαροκαμένη όπως άλλες 56 ακόμη μανάδες των Τεμπών, έχει δικαίωμα να το κάνει το κόμμα τώρα ;
Η εύκολη απάντηση είναι ναι !
Γιατί κάθε Έλληνας πολίτης έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι !
Όμως δεν είναι έτσι ακριβώς ! Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ιδιάζουσα περίπτωση.
Πριν από ένα χρόνο η Ελληνική κοινωνία κατέβηκε στις πλατείες με ένα και μοναδικό αίτημα ! Δικαιοσύνη! Να λάμψει η αλήθεια και να δρομολογηθεί άμεσα η δίκη χωρίς προσκόμματα και καθυστερήσεις! Ήταν μια κορυφαία στιγμή έκφρασης της διάχυτης αλληλεγγύης σύμπαντος του Ελληνικού Λαού στα θύματα της τραγωδίας των Τεμπών! Δεν ήταν σε καμία περίπτωση ο « βατήρας» της προέδρου των θυμάτων να κατέλθει στο πεδίο της αναδιανομής προσδοκιών ! Εκεί υπάρχει κορεσμός !
Τι θα μπορούσε να κάνει η κ. Καρυστιανού ;
Να περιμένει !
Να αγωνισθεί και μαζί της να έχει ολόκληρη την κοινωνία μας για μια δίκαιη δίκη, να ολοκληρωθεί η δίκη, να αποδοθούν οι ευθύνες εκεί που πρέπει και μετά να τραβήξει το δρόμο της όπως αυτή θεωρεί και νομίζει και να κάνει και κόμμα, να γίνει και πρόεδρος και να χαράξει τις πολιτικές συντεταγμένες της κατά το δοκούν!
Σήμερα είναι άκαιρη και υποκριτική αυτή η αναγγελία !
Αφού εκμεταλλεύεται ένα συλλογικό αγώνα των τραγικών θυμάτων και εν τέλει τον πουλάει !
Γιατί απλά οι ιριδισμοί της δημοσιότητας είναι μια πλάνη και εάν δεν μπορείς να τους χειριστείς με φειδώ και σωφροσύνη, τότε άστο δεν τόχεις ! Ταξιδεύεις με αναμμένο κόκκινο το λαμπάκι σου των καυσίμων ! Είσαι στη μέθεξη του τίποτα!!!
