Η κατοικία δεν αποτελεί απλώς έναν χώρο διαμονής. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομείται η προσωπική ανεξαρτησία, η επαγγελματική εξέλιξη, η δημιουργία οικογένειας και, τελικά, η κοινωνική και οικονομική πορεία κάθε νέου ανθρώπου. Όταν, όμως, η πρόσβαση σε μία αξιοπρεπή και οικονομικά προσιτή κατοικία γίνεται ολοένα δυσκολότερη, η στεγαστική κρίση παύει να αφορά αποκλειστικά την αγορά ακινήτων. Εξελίσσεται σε ζήτημα κοινωνικής συνοχής, δημογραφικής βιωσιμότητας και ίσων ευκαιριών για τη νέα γενιά.
Όταν, λοιπόν, περισσότεροι από ένας στους δύο νέους αυτής της ηλικιακής ομάδας εξακολουθούν να διαμένουν με τους γονείς τους, το φαινόμενο δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως μια απλή πολιτισμική επιλογή ή ως έκφραση της στενής σχέσης της ελληνικής οικογένειας. Αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη ότι η στεγαστική κρίση έχει πλέον επηρεάσει τον πυρήνα της κοινωνικής και οικονομικής εξέλιξης της χώρας, περιορίζοντας τη δυνατότητα μιας ολόκληρης γενιάς να κάνει το επόμενο βήμα στη ζωή της.
Τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, που δημοσιεύθηκαν τον Ιούλιο του 2026 και αφορούν το έτος 2025, αποτυπώνουν με σαφήνεια αυτή την πραγματικότητα. Ο δείκτης που καταγράφει το ποσοστό των νέων ηλικίας 25-34 ετών που εξακολουθούν να διαμένουν με τους γονείς τους αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κοινωνικοοικονομικούς δείκτες στην Ευρώπη, καθώς αντανακλά τη δυνατότητα οικονομικής αυτονόμησης των νέων, την προσβασιμότητά τους στην αγορά κατοικίας και, ευρύτερα, την αποτελεσματικότητα της στεγαστικής πολιτικής κάθε χώρας.
Και, δυστυχώς, η εικόνα για την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ανησυχητική.
Η Ελλάδα καταγράφει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 56,3% των νέων ηλικίας 25-34 ετών στην Ελλάδα εξακολουθεί να διαμένει με τους γονείς του, όταν ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαμορφώνεται στο 30,1%.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του www.newmoney.gr πατώντας ΕΔΩ
