Οι ευρωπαϊκές θάλασσες κατέγραψαν το θερμότερο καλοκαίρι από τότε που υπάρχουν αξιόπιστες δορυφορικές μετρήσεις, με τις θαλάσσιες θερμοκρασίες να σπάνε ρεκόρ από τη Μάγχη έως τη Μεσόγειο και να αλλάζουν με ταχύτητα ολόκληρα οικοσυστήματα.
Σύμφωνα με ανάλυση του Reuters, η μέση θερμοκρασία των ευρωπαϊκών θαλασσών διαμορφώθηκε στους 21,6 βαθμούς Κελσίου μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου, το υψηλότερο επίπεδο στα 45 χρόνια διαθέσιμων στοιχείων.
Στις 5 Αυγούστου, πλωτήρας ανοικτά της Μαγιόρκα κατέγραψε 33,02 βαθμούς Κελσίου, την υψηλότερη θερμοκρασία που έχει μετρηθεί ποτέ στο δίκτυο πλωτήρων των ισπανικών λιμενικών αρχών.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι θαλάσσιοι καύσωνες γίνονται συχνότεροι, εντονότεροι και εξαπλώνονται σε μεγαλύτερες περιοχές. Οι ωκεανοί απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος της επιπλέον θερμότητας που συσσωρεύεται λόγω της αύξησης των αερίων του θερμοκηπίου και τη διατηρούν για μεγαλύτερο διάστημα σε σχέση με την ξηρά και την ατμόσφαιρα.
Οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές στην αλιεία. Στον Βισκαϊκό Κόλπο, στα ανοικτά της Γαλλίας και της Ισπανίας, η μέση θερμοκρασία το φετινό καλοκαίρι έφθασε τους 21,4 βαθμούς Κελσίου, περισσότερο από 2,4 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020.
Στις 13 Αυγούστου, οι μετρήσεις της αμερικανικής NOAA έδειξαν 23,2 βαθμούς, επίπεδο-ρεκόρ για τη δορυφορική περίοδο.
Η έκταση της αλλαγής αποτυπώνεται και στη διάρκεια των θαλάσσιων καυσώνων. Τη δεκαετία του 1980, ο Βισκαϊκός Κόλπος κατέγραφε κατά μέσο όρο λίγες ημέρες θαλάσσιου καύσωνα τον χρόνο. Μέχρι τα τέλη Αυγούστου φέτος είχαν καταγραφεί 186 ημέρες, δηλαδή περισσότερες από τρεις στις τέσσερις.
«Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι η ταχύτητα με την οποία συμβαίνει», δήλωσε στο Reuters ο Jean-Pierre Gattuso, ερευνητής στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών. «Ρεκόρ καταρρίπτονται σχεδόν καθημερινά σε πολλές περιοχές».
Χάνεται το 95% των δασών kelp
Στις βόρειες ακτές της Ισπανίας, μία από τις πιο χαρακτηριστικές αλλαγές αφορά τα υποθαλάσσια δάση kelp, τα οποία αποτελούσαν καταφύγιο και τόπο αναπαραγωγής για δεκάδες είδη.
Ο Jose Manuel Rico Ordas, καθηγητής θαλάσσιας οικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Oviedo, εκτιμά ότι περίπου το 95% των μεγάλων εκτάσεων καφέ φυκιών έχει εξαφανιστεί στις ακτές της Asturias από το 2010. Τα kelp χρειάζονται σχετικά ψυχρά νερά, συνήθως κάτω από τους 20 βαθμούς Κελσίου. Θερμοκρασίες πάνω από αυτό το επίπεδο ήταν κάποτε σπάνιες στην περιοχή.
«Τώρα συμβαίνει το αντίθετο», λέει. Η εξαφάνιση των φυκιών συνοδεύεται από απώλειες άλλων ειδών. «Δεν βρίσκουμε πλέον αστακούς, καραβίδες, αχινούς και πολλά ακόμη είδη που συνδέονται με την καλή κατάσταση των δασών kelp», σημειώνει ο Rico Ordas.
Η υπερβόσκηση των φυκιών από ψάρια που ευνοούνται από τις υψηλότερες θερμοκρασίες έχει επιδεινώσει το πρόβλημα.
Ψαράδες, επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις επιχειρούν πλέον να αποκαταστήσουν τα υποθαλάσσια δάση, ρίχνοντας στον βυθό μικρές πέτρες πάνω στις οποίες έχουν αναπτυχθεί φυτά kelp σε εργαστήρια.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του moneyreview.gr.
