Η αγορά εργασίας στην Ευρωζώνη βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή. Οι γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή και το νέο ενεργειακό σοκ δεν αναμένεται, προς το παρόν, να πυροδοτήσουν ένα μαζικό κύμα απολύσεων.
Ωστόσο, το τίμημα για τους εργαζομένους θα είναι βαρύ και θα πληρωθεί, για άλλη μια φορά, μέσω της ραγδαίας συρρίκνωσης της αγοραστικής τους δύναμης.
Την ίδια ώρα, η Ελλάδα αναδεικνύεται στον απόλυτο «ασθενή» της ηπείρου, καταγράφοντας ένα δυστοπικό εργασιακό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από εξοντωτικά ωράρια, χαμηλές αποδοχές και τεράστιο αναξιοποίητο δυναμικό.
Η ευρωπαϊκή στρατηγική: «Δεν απολύω, δεν προσλαμβάνω»
Σύμφωνα με αναλύσεις της Oxford Economics, η ευρωπαϊκή απάντηση στην κρίση συνοψίζεται σε μια στρατηγική «παγώματος». Οι επιχειρήσεις, αντιμέτωπες με τη μειωμένη ζήτηση και την αβεβαιότητα, εγκαταλείπουν τη δυναμική των νέων προσλήψεων. Ταυτόχρονα, αποφεύγουν τις μαζικές απολύσεις —μια διαδικασία δαπανηρή σε χρόνο και χρήμα— προτιμώντας να μειώσουν τις ώρες εργασίας.
Ωστόσο, η πραγματική προσαρμογή θα γίνει στους μισθούς. Όπως συνέβη και στην ενεργειακή κρίση του 2022, οι επιχειρήσεις με ήδη συμπιεσμένα περιθώρια κέρδους θα μετακυλήσουν το κόστος στις τιμές, αφήνοντας τις αμοιβές καθηλωμένες.
διαβάστε περισσότερα στο ρεπορτάζ του www.in.gr πατώντας ΕΔΩ
