Σπίτι Μου 2: Πρόωρη λήξη αντί λύσης – Ένα πρόγραμμα που κλείνει πριν στεγάσει όσους το εμπιστεύθηκαν

του Θεμιστοκλή Μπάκα*

Ένα πρόγραμμα που ενισχύει τη ζήτηση χωρίς νέες κατοικίες, οδηγώντας σε αυξήσεις τιμών, χαμηλή απορρόφηση, διοικητικά αδιέξοδα και τελικά πρόωρη διακοπή, αφήνοντας εκτεθειμένους πολίτες που κινήθηκαν καλόπιστα.

Το πρόγραμμα «Σπίτι Μου 2» παρουσιάστηκε ως η κεντρική στεγαστική παρέμβαση της κυβέρνησης για τους νέους και οικογένειες. Ωστόσο, αντί να επενδύει στη δημιουργία νέων κατοικιών, επιδότησε αποκλειστικά τον δανεισμό για την αγορά παλαιών ακινήτων.

Το αποτέλεσμα είναι ότι, αντί να μιλάμε για 20.000 νέους ιδιοκτήτες μέσα από την παραγωγή νέου οικιστικού αποθέματος, μιλάμε για 20.000 νέους δανειολήπτες που καλούνται να αναζητήσουν παλαιά ακίνητα σε μια αγορά με εξαιρετικά περιορισμένη προσφορά.

Απορρόφηση 65% μετά από 11 μήνες – πολύ χαμηλότερη από τον στόχο

Δώδεκα μήνες μετά την έναρξη του προγράμματος, το Υπουργείο Οικονομικών στις 18 Νοεμβρίου του 2025 ανέφερε ότι:

• η απορρόφηση είχε φτάσει στο 65%
• 1,3 δισ. ευρώ έχουν «κλειδώσει»
• περίπου 11.000 πολίτες έχουν αγοράσει κατοικία – σημαντικά λιγότεροι από τον στόχο των 20.000

Παρά τα παραπάνω, η κυβέρνηση ανακοίνωσε τον Νοέμβριο του 2025:

• παράταση αιτήσεων έως 31 Μαΐου 2026 αντί 31 Δεκεμβρίου 2025
• μετάθεση της προθεσμίας εκταμίευσης στις 31 Αυγούστου 2026
• διεύρυνση των εισοδηματικών κριτηρίων

Διευρύνοντας τα εισοδηματικά όρια:

• Άγαμος: από 20.000 > 25.000 €
• Ζευγάρι: από 28.000 > 35.000 €
• Προσαύξηση ανά παιδί: από 4.000 > 5.000 €

Εάν ένα πρόγραμμα με τόσο ισχυρή αρχική ζήτηση λειτουργούσε αποτελεσματικά, δεν θα απαιτούσε ούτε παρατάσεις ούτε χαλάρωση κριτηρίων. Η απορρόφηση θα είχε ήδη φτάσει στο 100%.

Πρόωρη λήξη στις 2 Ιουνίου – όταν οι ημερομηνίες αλλάζουν και οι οικογένειες μένουν εκτεθειμένες

Ενώ είχε ανακοινωθεί παράταση αιτήσεων έως τις 31 Μαΐου 2026 και μετάθεση της προθεσμίας εκταμίευσης έως τις 31 Αυγούστου 2026, τελικά το πρόγραμμα οδηγείται σε λήξη στις 2 Ιουνίου, δηλαδή περίπου δύο μήνες νωρίτερα από τον χρόνο που εύλογα είχε δημιουργηθεί ως προσδοκία στην αγορά.

Πίσω όμως από τους αριθμούς και τα χρονοδιαγράμματα υπάρχουν πραγματικές οικογένειες που ήδη βρίσκονται σε αδιέξοδο. Δικαιούχοι που προχώρησαν με βάση τις επίσημες ανακοινώσεις, κατέβαλαν προκαταβολές, υπέγραψαν προσύμφωνα και ξεκίνησαν τη διαδικασία συγκέντρωσης δικαιολογητικών, σήμερα ενημερώνονται ότι δεν προλαβαίνουν να ολοκληρώσουν τις απαιτούμενες τραπεζικές διαδικασίες.

Χαρακτηριστική περίπτωση

Οικογένεια με δύο παιδιά, με προέγκριση δανείου 190.000 ευρώ, προχώρησε σε προσύμφωνο αγοράς κατοικίας και κατέβαλε προκαταβολή. Καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της ηλεκτρονικής ταυτότητας του ακινήτου – απαραίτητου εγγράφου για την τράπεζα – είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να προχωρήσει εγκαίρως η εκτίμηση του ακινήτου και η τελική έγκριση του δανείου.

Η ενημέρωση που έλαβε από την τράπεζα ήταν σαφής: με το πρόγραμμα να κλείνει, η διαδικασία δεν προλαβαίνει να ολοκληρωθεί.

Το ερώτημα πλέον είναι απλό και ουσιαστικό: ποιος προστατεύει τους πολίτες που κινήθηκαν καλόπιστα, εμπιστεύθηκαν το πρόγραμμα και δεσμεύτηκαν οικονομικά;