«Εκτός κάδρου» βλέπει τουρισμό και εστίαση ο ΣΕΜ. Λίγα 24ωρα μετά τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ο σύλλογος εστίασης Μεσσηνίας χαρακτηρίζει μεν θετικά τα βήματα, ωστόσο τα όσα ανακοινώθηκαν δεν επαρκούν για να κρατήσουν τον κλάδο «ζωντανό».
Αναλυτικά, όπως αναφέρει: Ως εκπρόσωποι του κλάδου της Εστίασης στη Μεσσηνία, ενός κλάδου που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της τοπικής μας οικονομίας, της απασχόλησης και του τουριστικού μας προϊόντος, παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την ομιλία του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ 2026.
Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και να χαιρετίσουμε με ικανοποίηση την εξαγγελία για την πλήρη κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος στην περιφέρεια από το φορολογικό έτος 2026. Πρόκειται για την ικανοποίηση ενός δίκαιου και παγίου αιτήματος , που επιτέλους απαλλάσσει τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις της περιφέρειας από μια μνημονιακή αδικία, προσφέροντας μια μικρή αλλά αναγκαία ανάσα ρευστότητας.
Ωστόσο, η ελάφρυνση αυτή, αν και θετική, δεν αρκεί από μόνη της για να ισοσκελίσει τα τεράστια καθημερινά βάρη, ούτε μπορεί να σβήσει τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις του παρελθόντος.
Δεν ξεχνάμε ότι προεκλογικά ο κ. Μητσοτάκης είχε δεσμευτεί ρητά για την άμεση μείωση του ΦΠΑ στην Εστίαση στο 13% και, σε δεύτερο χρόνο, τη διαμόρφωσή του στο 11% για όλο το τουριστικό πακέτο και την εστίαση. Αντί για την υλοποίηση αυτής της δέσμευσης, σήμερα παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε ένα παράλογο και αντιφατικό σύστημα ΦΠΑ δύο ταχυτήτων (13% και 24%), το οποίο αγγίζει τα όρια του θεάτρου του παραλόγου:
- Ένας καφές, ένα αναψυκτικό ή ένας χυμός φορολογείται με 13% αν ο πελάτης τον πάρει στο χέρι (Take away / Delivery).
- Το ίδιο ακριβώς προϊόν, από την ίδια επιχείρηση, φορολογείται με 24% αν ο πελάτης επιλέξει να καθίσει σε ένα τραπέζι για να το καταναλώσει.
Αυτή η αντίφαση μετατρέπει τους καταστηματάρχες σε φοροεισπράκτορες δύο κατηγοριών για το ίδιο προϊόν, τιμωρεί την παροχή υπηρεσίας εντός του χώρου λειτουργίας της επιχείρησης και συμπιέζει ασφυκτικά τις επιχειρήσεις. Σε ένα περιβάλλον όπου ο καταναλωτής πιέζεται οικονομικά, η διατήρηση του ΦΠΑ στο 24% για τα σερβιριζόμενα προϊόντα μας αναγκάζει είτε να απορροφούμε εμείς το κόστος (οδηγώντας μας σε οικονομική ασφυξία) είτε να μετακυλούμε μέρος αυτού στις τιμές, πλήττοντας την επισκεψιμότητα των καταστημάτων μας.
Οι εξαγγελίες της ΔΕΘ επίσης δεν άγγιξαν το φλέγον ζήτημα της ανεξέλεγκτης ανόδου του κόστους των πρώτων υλών. Οι επαγγελματίες της Μεσσηνίας παλεύουν καθημερινά με ανατιμήσεις στη χονδρική αγορά , που εξανεμίζουν κάθε ίχνος κερδοφορίας. Χωρίς έναν σοβαρό μηχανισμό συγκράτησης των τιμών και χωρίς γενναία μέτρα απέναντι στην αισχροκέρδεια, οι μικρές επιχειρήσεις εστίασης πιέζονται καθημερινά προκειμένου να διατηρήσουν σταθερά τα κόστη λειτουργίας τους.
Παράλληλα, παραμένει πλήρως ανεπίλυτο το άναρχο τοπίο των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων, όπου οι επιχειρήσεις μας καλούνται να πληρώνουν υπέρογκα και ανεξέλεγκτα ποσά σε πολλαπλούς οργανισμούς, χωρίς καμία διαφάνεια, χωρίς ενιαίο κριτήριο και χωρίς καμία κρατική παρέμβαση που θα έβαζε τάξη σε αυτή την ιδιότυπη μορφή «φορολόγησης».
Το μεγάλο ωστόσο αγκάθι των εξαγγελιών είναι ότι εστιάζουν στις παροχές, προσπερνώντας το πώς δημιουργείται η πραγματική αξία στην οικονομία. Η αναδιανομή προϋποθέτει ισχυρή παραγωγική βάση, στην οποία η εστίαση και ο τουρισμός κρατούν τα ηνία. Δεν είναι δυνατόν να συζητάμε για κοινωνική πολιτική και αναδιανομή, όταν προσπερνάμε τον τρόπο με τον οποίο παράγεται ο εθνικός πλούτος. Ο τουριστικός τομέας και η εστίαση αποτελούν τη ραχοκοκαλιά αυτής της παραγωγής, αλλά η πολιτεία αντιμετωπίζει τη δυναμική τους με την αλαζονεία του «λαγού» που πιστεύει ότι η πρωτιά του δεν απειλείται. Οι μεγάλοι τζίροι δεν συνεπάγονται κέρδη και το αφήγημα της ευημερίας φαίνεται να έχει σοβαρά κενά απουσία στοιχειώδους αναπτυξιακής πολιτικής. Στην απέναντι όχθη, οι ανταγωνιστές μας δουλεύουν με τη μεθοδική υπομονή της «χελώνας», χτίζοντας μακροπρόθεσμα πλεονεκτήματα. Αν η εστίαση αντιμετωπίζεται μόνο ως εργαλείο είσπραξης και όχι ως πυλώνας , που απαιτεί επένδυση και χρειάζεται φροντίδα, το τίμημα για την τοπική και εθνική οικονομία θα είναι βαρύ.
Απευθυνόμενοι τόσο στον Πρωθυπουργό όσο και στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, θέλουμε από πλευράς μας να θυμίσουμε ότι οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις του κλάδου της εστίασης , που εκπροσωπούμε δεν ζητούν ελεημοσύνη, ζητούν λογική, δίκαιη μεταχείριση και ρεαλιστικά εργαλεία για να κρατήσουν τις πόρτες τους ανοιχτές. Τα ημίμετρα δεν αρκούν όταν οι προεκλογικές υποσχέσεις ξεχνιούνται και η καθημερινή επιβίωση των επιχειρήσεων γίνεται ακόμα πιο δύσκολη.
Καλούμε το οικονομικό επιτελείο να σκύψει πάνω από τα πραγματικά προβλήματα της εστίασης και να ανοίξει έναν ειλικρινή διάλογο με τους περιφερειακούς συλλόγους για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν. Η εστίαση στηρίζει την οικονομία, την κοινωνία, τον τουρισμό και τον πολιτισμό, προωθώντας την γαστρονομική ταυτότητα μιας περιοχής και πρέπει αντίστοιχα και το κράτος να στέρξει τις προσπάθειές μας και να στηρίξει έμπρακτα τον κλάδο της εστίασης τον οποίο και έχει λησμονήσει.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο,
Ο Πρόεδρος του Σ.Ε.Μ.
Γιάννης Κολοβός
