του Θόδωρου Γαλανόπουλου
Όταν λέμε νερό στην Ελλάδα, οι νεοέλληνες μάλλον θα εννοούν το εμφιαλωμένο, το νερό της πισίνας, το νερό στο καζανάκι στο μπάνιο τους!
Δεν ξέρουν τι είναι η βροχή, το ποτάμι, το ρέμα, ο λάκκος, η λίμνη, η όχθη.. Ποιος να τους το μάθει; το Τικ τοκ, το φεισμπουκ και τα λαικ που ανταλλάζουμε με τις παπαριες ο ένας στον άλλον ; Πλημμύρες θάνατοι ανθρώπων , καταστροφές , μπάζα στους δρόμους, διαλυμένα αυτοκίνητα! Φταίει λένε ο δήμος, το κράτος η περιφέρεια ! και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις …Εμείς; Δεν φταίμε καθόλου;
Όταν πήγες να χτίσεις το σπίτι σου πάνω στο ρέμα, δεν κοίταξες το καημένο το ρέμα που το έθαψες ότι κάποια μέρα θα ήθελε κάπου να περάσει το νεράκι του; Κοίταξες μόνο τη θέα, τα ντουλάπια, το μπάνιο , την πισίνα , άντε και το δάνειο της τράπεζας … Δεν είδα ούτε έναν Έλληνα να πει εγώ δεν πάω να πάρω σπίτι εκεί πάνω στα μπαζωμένα ποτάμια ! Σαν τις στρουθοκάμηλους που χώνουν το κεφάλι τους στην άμμο , εμείς χώσαμε το κεφάλι μας στο διαμέρισμα , ανοίξαμε την τηλεόραση και το κινητό και δεν βαριέσαι, όπως λέει και ο λαός μας , πέρα βρέχει …Αμ δε ! κάποτε θα βρέξει και εδώ ! Και η φύση είναι πιο δυνατή από όλους ! Οι αρχαίοι Έλληνες ξέρανε πολλά μάλλον !
Χτίσανε Παρθενώνες και Αρχαίες Μεσσηνες και άλλες πολιτείες εκεί ψηλά , όχι μέσα στο ρέμα στο βάλτο και δίπλα στη θάλασσα να τους πάρει το κύμα ! Ακόμα κι ένα λαϊκό μας τραγούδι λέει την αλήθεια ..»Ειναι κακό να χτίζεις στο άμμο παλάτια»…και να πληρώνεις και το δάνειο θα προσθετά εγώ …
