«Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την ανοιχτή περιφρόνηση για το διεθνές δίκαιο και τη μόνιμη στάση υποταγής στα συμφέροντα των ισχυρών, δεν μπορεί να παραμένει πρωθυπουργός», υπογραμμίζει ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, σχολιάζοντας τις εξελίξεις μετά τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα.
«Η χθεσινή δήλωση του πρωθυπουργού ήταν σοκαριστικά αποκαλυπτική και εξαιρετικά επικίνδυνη. Το ‘δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών’ συνοψίζει ολόκληρη τη μητσοτακική αντίληψη για τη διακυβέρνηση της χώρας αλλά και για τη διεθνή πολιτική. Δεν αποτελεί έκπληξη. Ο κ. Μητσοτάκης σφίγγει πάντα θερμά το χέρι του καταζητούμενου με διεθνές ένταλμα σύλληψης για εγκλήματα πολέμου Νετανιάχου και παρουσιάζει ως ‘στρατηγικό σύμμαχο’ ένα κράτος που κατηγορείται διεθνώς για γενοκτονικές πρακτικές», ανέφερε ο κ. Χαρίτσης στο καθιερωμένο Κυριακάτικο σημείωμά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Πρόσθεσε πως «χθες όμως ξεπέρασε και τον ίδιο τον εαυτό του. Δεν μας ενημέρωσε ο κύριος Μητσοτάκης πότε θα είναι καλή ώρα για την Ελλάδα να μιλήσει για τη νομιμότητα και διεθνές δίκαιο. Αν πιστεύει ότι η ‘σωστή στιγμή’ θα είναι μόνο όταν η Ελλάδα θα χρειαστεί να επικαλεστεί το διεθνές δίκαιο στο Αιγαίο και στην Κύπρο, δυστυχώς θα είναι πολύ αργά. Εδώ όμως βρίσκεται το πολιτικό αδιέξοδο που ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης χτίζει».
Καλημέρα σε όλες και όλους.
Οι ευχές για καλή χρονιά επισκιάστηκαν γρήγορα από τα γεγονότα στη Βενεζουέλα – εδώ οι πρώτες σημειώσεις μου για το νέο έτος.
1. Η απαγωγή ηγέτη κυρίαρχου κράτους και η στρατιωτική επέμβαση δεν είναι απλώς παράνομες πράξεις· είναι τρομοκρατικό πραξικόπημα σε διεθνή κλίμακα. Δεν πρόκειται για πρόσωπα ή ‘συμπεριφορές’ αλλά για ιμπεριαλιστική επιβολή με στόχο τον έλεγχο φυσικών πόρων και γεωπολιτικών ζωνών.
Δεν υπάρχει ούτε καν πρόσχημα.
Ο Τραμπ δηλώνει ωμά ότι οι ΗΠΑ ‘θα διοικήσουν’ ένα κυρίαρχο κράτος και ότι θα πάρουν το πετρέλαιο που τους ‘ανήκει’.
Η Βενεζουέλα δεν είναι ‘ειδική’ περίπτωση· είναι πιλότος για τις επόμενες νεοαποικιοκρατικού τύπου επεμβάσεις.
Ο Τραμπ δεν εκπροσωπεί μια στιγμιαία ακρότητα· εκπροσωπεί τη ρητή κατάργηση κάθε προσχήματος. Τον νόμο της ζούγκλας.
Ήταν προφανές από την αρχή και αναρωτιέται κανείς για την πολιτική οξυδέρκεια όσων έβλεπαν στην εκλογή Τραμπ μια χαμηλής έντασης απειλή.
2. Η επίκληση της ‘ειρηνικής μετάβασης’ από τους ευρωπαίους ηγέτες είναι μια ακόμα απόδειξη υποταγής στον τραμπισμό.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συγκρούεται με τον τραμπισμό· τον μεταφράζει σε αποδεκτή γλώσσα και τον καθιστά δυτική πρακτική.
Δεν μπορούμε να μη βλέπουμε το προφανές.
Και το προφανές είναι η υποκριτική διγλωσσία της ΕΕ.
Στην εισβολή της Ρωσίας απαντά με κυρώσεις και στρατιωτική βοήθεια επενδύοντας πολιτικά, οικονομικά και ιδεολογικά στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Στην εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου της η ΕΕ όχι μόνο δεν καταγγέλλει αλλά μιλάει για ‘μετάβαση’ αναφερόμενη σε δικτάτορες και νομιμοποιώντας ουσιαστικά το πραξικόπημα.
Όσοι κραύγαζαν για εξοπλισμούς και φέρετρα, περιορίζονται σε ανώδυνες αναφορές όταν πρόκειται για τα εγκλήματα του Τραμπ. Έτσι αποκαλύπτεται το προφανές: δεν υπερασπίζονται το δίκαιο, υπερασπίζονται στρατόπεδα. Υπερασπίζονται οικονομικά συμφέροντα. Αυτή είναι η ευρωπαϊκή υποκρισία σε πλήρη ανάπτυξη. Μιλά για αρχές ενώ αποδέχεται τετελεσμένα κατοχής και λεηλασίας.
Η ιστορία είναι αμείλικτη: ο κατευνασμός του τέρατος δεν το ημερεύει, το τρέφει.
Η καταδίκη της απαγωγής του Μαδούρο και της στρατιωτικής επέμβασης από τις ΗΠΑ πρέπει να είναι ρητή.
Καμία νομιμοποίηση σε οποιαδήποτε μορφή αμερικανικής ‘διοίκησης’ ή στρατιωτικής παρουσίας στη Βενεζουέλα. Ό,τι νομιμοποιείται εδώ θα επαναληφθεί και αλλού.
Επείγουσα σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως ζήτησε η Βενεζουέλα μετά την στρατιωτική επίθεση που δέχθηκε από τις ΗΠΑ.
3. Στην ελληνική εκδοχή της ευρωπαϊκής υποκρισίας πρωταγωνιστεί, φυσικά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η χθεσινή δήλωση του Πρωθυπουργού ήταν σοκαριστικά αποκαλυπτική και εξαιρετικά επικίνδυνη.
Το ‘δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών’ συνοψίζει ολόκληρη τη μητσοτακική αντίληψη για τη διακυβέρνηση της χώρας αλλά και για τη διεθνή πολιτική.
Δεν αποτελεί έκπληξη. Ο κ. Μητσοτάκης σφίγγει πάντα θερμά το χέρι του καταζητούμενου με διεθνές ένταλμα σύλληψης για εγκλήματα πολέμου Νετανιάχου και παρουσιάζει ως ‘στρατηγικό σύμμαχο’ ένα κράτος που κατηγορείται διεθνώς για γενοκτονικές πρακτικές.
Εξάλλου, υπουργοί της κυβέρνησής του απαξιώνουν και αμφισβητούν ανοιχτά διεθνή δικαστήρια και διεθνείς οργανισμούς με τις ευλογίες του ίδιου του πρωθυπουργού.
Χθες όμως ξεπέρασε και τον ίδιο τον εαυτό του.
Δεν μας ενημέρωσε ο κύριος Μητσοτάκης πότε θα είναι καλή ώρα για την Ελλάδα να μιλήσει για τη νομιμότητα και διεθνές δίκαιο.
Αν πιστεύει ότι η ‘σωστή στιγμή’ θα είναι μόνο όταν η Ελλάδα θα χρειαστεί να επικαλεστεί το διεθνές δίκαιο στο Αιγαίο και στην Κύπρο, δυστυχώς θα είναι πολύ αργά.
Εδώ όμως βρίσκεται το πολιτικό αδιέξοδο που ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης χτίζει.
Πώς ακριβώς θα μιλήσει αύριο για διεθνή νομιμότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, όταν σήμερα αποδέχεται τη λογική ότι οι ισχυροί μπορούν να παραβιάζουν σύνορα, να επιβάλλουν τετελεσμένα και να βαφτίζουν την επιβολή ‘σταθερότητα’;
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την ανοιχτή περιφρόνηση για το διεθνές δίκαιο και τη μόνιμη στάση υποταγής στα συμφέροντα των ισχυρών, δεν μπορεί να παραμένει πρωθυπουργός. Πρέπει να φύγει. Τελεία».
πηγη www.in.gr
