Το δημογραφικό «καμπανάκι» συνεχίζει να ηχεί όλο και πιο δυνατά σε πανελλαδικό επίπεδο, επιβεβαιώνοντας ότι η υπογεννητικότητα και η γήρανση του πληθυσμού αποτελούν πλέον δομικό πρόβλημα για τη χώρα. Τα επίσημα στοιχεία των ληξιαρχείων δείχνουν μια σταθερά επιδεινούμενη εικόνα, με τις γεννήσεις να μειώνονται και τους θανάτους να αυξάνονται, μετατρέποντας το δημογραφικό από μελλοντική πρόκληση σε παρούσα πραγματικότητα.
Η Μεσσηνία έχασε περίπου 9,4% του μόνιμου πληθυσμού της μεταξύ των δύο τελευταίων απογραφών, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 σε σχέση με την απογραφή του 2011.
Παρά τις κοινωνικές δραστηριότητες που καταγράφονται μέσω των γάμων και των συμφώνων συμβίωσης, τα στοιχεία δείχνουν ότι η Μεσσηνία ακολουθεί τη γενικότερη τάση της χώρας, όπου η υπογεννητικότητα και η αύξηση των θανάτων οδηγούν σε αρνητικό φυσικό ισοζύγιο και δημογραφική συρρίκνωση. Το φαινόμενο αυτό καθιστά επιτακτική την ανάγκη για στοχευμένες πολιτικές στήριξης της οικογένειας και της νέας γενιάς, ώστε να αντιμετωπιστεί η γήρανση του πληθυσμού και η μείωση των κατοίκων σε τοπικό επίπεδο.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία για το έτος 2025 στα Ληξιαρχεία του Δήμου Καλαμάτας καταχωρήθηκαν 1.970 πράξεις, που αφορούν σε 787 θανάτους, 786 γεννήσεις, 218 γάμους εκ των οποίων 65 πολιτικοί. Επίσης συνάφθηκαν και 129 σύμφωνα συμβίωσης.
Αναλυτικά:
Στους υπόλοιπους δήμους της Μεσσηνίας, αποτυπώνεται ξεκάθαρα αυτή η τάση :
-
Δήμος Μεσσήνης: 444 θάνατοι, μόλις 1 γέννηση, 55 γάμοι και 17 σύμφωνα συμβίωσης.
-
Δήμος Οιχαλίας: 213 θάνατοι, μηδενικές γεννήσεις, 22 γάμοι και 8 σύμφωνα συμβίωσης.
-
Δήμος Πύλου-Νέστορος: 319 θάνατοι, μηδενικές γεννήσεις, 61 γάμοι και 17 σύμφωνα συμβίωσης.
-
Δήμος Τριφυλίας: 399 θάνατοι, μόλις 2 γεννήσεις, 67 γάμοι και 25 σύμφωνα συμβίωσης.
Σημειώνεται ότι τα ληξιαρχικά στοιχεία καταγράφουν τις γεννήσεις στον τόπο όπου έγινε ο τοκετός, κυρίως στα νοσοκομεία των πρωτευουσών των δήμων. Πολλές γεννήσεις που πραγματοποιούνται σε άλλες πόλεις ή νοσοκομεία καταχωρούνται εκεί, γεγονός που καθιστά τους αριθμούς ενδεικτικούς και όχι απόλυτα αντιπροσωπευτικούς για τον πληθυσμό κάθε Δημοτικής Ενότητας.
