Επτά μήνες μετά την ψήφιση της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας έχουν υπογραφεί 10 κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Όμως μόνο δύο έχουν επεκταθεί στο σύνολο κάθε κλάδου.
Η Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας είναι νόμος του κράτους από τον Φεβρουάριο του 2026. Είχε προηγηθεί η υπογραφή της από τους κοινωνικούς εταίρους (ΓΣΕΕΕ και εργοδοτικοί σύνδεσμοι) τον Νοέμβριο του 2025. Χαρακτηρίστηκε ιστορική τομή, που θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική δύναμη των εργαζομένων και θα οδηγήσει σε ουσιαστικές αυξήσεις μισθών.
Η Κοινωνική Συμφωνία παρουσιάστηκε ως «επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων», που δίνει οριστικό τέλος στους μνημονιακούς περιορισμούς. Μόνο που όπως ανέδειξαν με παρεμβάσεις τους στο in διακεκριμένοι επιστήμονες, όπως ο Καθηγητής Εργατικού Δικαίου Άρις Καζάκος και ο Καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων Γιάννης Κουζής, η αποκατάσταση προμνημονιακών κεκτημένων είναι περιορισμένη. Για παράδειγμα επανέρχεται η αρχή της πλήρους μετενέργειας, δηλαδή εξακολουθούν να ισχύουν όλοι οι κανονιστικοί όροι της συλλογικής σύμβασης εργασίας τρεις μήνες μετά τη λήξη της, μέχρι τη σύναψη νέας συλλογικής ή ατομικής σύμβασης. Όμως ακόμα και αυτή η επαναφορά είναι «κολοβή», αφού πριν τα μνημόνια ίσχυε εξάμηνη επέκταση, ενώ αφήνει παραθυράκια για υπογραφή ατομικών συμβάσεων μετά την παρέλευση του τριμήνου.
Στις θετικές αλλαγές είναι ότι οι συλλογικές συμβάσεις μπορούν να επεκτείνονται πιο εύκολα στο σύνολο ενός κλάδου ή ενός επαγγέλματος, αρκεί να καλύπτουν το 40% των εργαζομένων, από 50% που ίσχυε πριν. Το όριο παρακάμπτεται πλήρως αν τη σύμβαση υπογράφει η ΓΣΕΕ με τις αντιπροσωπευτικές εργοδοτικές οργανώσεις. Όμως η βελτίωση αυτή δεν καταργεί μνημονιακούς περιορισμούς, αλλά προηγούμενα μέτρα της κυβέρνησης της ΝΔ. Σε κάθε περίπτωση, η συμφωνία παρά τις ελλείψεις και τα τρωτά της, θεωρείται θετικό βήμα που θα «ξεκλειδώσει» την υπογραφή ΣΣΕ, αυξάνοντας την κάλυψη των εργαζομένων από αυτές.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του in.gr.
