Πολλοί νέοι στην Ελλάδα εξακολουθούν να αποκλείονται από αξιοπρεπή, σταθερή και κατάλληλη εργασία, εξαιτίας μιας διπλής αναντιστοιχίας που κρύβεται πίσω από τα στατιστικά στοιχεία για την αγορά εργασίας. Δεν πρόκειται κυρίως για πρόβλημα δεξιοτήτων. Ούτε πρόκειται για πρόβλημα υπερβολικών προσδοκιών…
Η αγορά εργασίας στην Ελλάδα διέρχεται μια φάση επιφανειακής ανάκαμψης, η οποία όμως αποκρύπτει βαθιές δομικές στρεβλώσεις, χαμηλούς μισθούς και οξυμένες ανισότητες.
Πολλοί νέοι στην Ελλάδα εξακολουθούν να αποκλείονται από αξιοπρεπή, σταθερή και κατάλληλη εργασία, εξαιτίας μιας διπλής αναντιστοιχίας που κρύβεται πίσω από τα στατιστικά στοιχεία.
Δεν πρόκειται κυρίως για πρόβλημα δεξιοτήτων: οι νέοι Έλληνες είναι ιδιαίτερα μορφωμένοι, όμως η οικονομία αδυνατεί να απορροφήσει τα προσόντα τους. Ούτε πρόκειται για πρόβλημα υπερβολικών προσδοκιών: οι απαιτήσεις για δίκαιες αμοιβές, ασφάλεια και προοπτικές αντανακλούν τα βασικά πρότυπα αξιοπρεπούς εργασίας και όχι υπερβολικές φιλοδοξίες.
Αγορά εργασίας: Η παγίδα για τους νέους
Εκτενή μελέτη του Ιδρύματος Friedrich-Ebert-Stiftung (FES) χαρτογραφεί το τοπίο της απασχόλησης στη χώρα, προσφέροντας μια ψύχραιμη αλλά ανησυχητική απεικόνιση της πραγματικότητας που βιώνουν καθημερινά εκατομμύρια εργαζόμενοι.
Παρά το γεγονός πως η ανεργία των νέων έχει υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και το ποσοστό των νέων εκτός απασχόλησης, εκπαίδευσης ή κατάρτισης (ΕΑΕΚ) μειώθηκε στο μισό την τελευταία δεκαετία -μια εξέλιξη που συχνά προβάλλεται ως θρίαμβος της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης- η ποιότητα των θέσεων εργασίας που δημιουργούνται παραμένει εξαιρετικά χαμηλή.
Η μελέτη του FES αποδομεί το αφήγημα της πλήρους επαναφοράς, αναδεικνύοντας ότι η ποσοτική μείωση της ανεργίας δεν συνοδεύτηκε από μια ποιοτική αναβάθμιση της εργασίας. Αντιθέτως, η ελληνική οικονομία φαίνεται να παγιδεύεται σε ένα μοντέλο χαμηλού κόστους, χαμηλής παραγωγικότητας και περιορισμένης προστιθέμενης αξίας.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του in.gr.
